Tijdens het National Arts Festival South Africa, het grootste cultuurfestival van het zuidelijk halfrond, wordt veel comedy opgevoerd. De luchtige vorm van theater is erg in trek bij het publiek. The Brothers Streep hebben een nieuwe vorm van vermaak op de planken gezet: Stand-Up Music. Een combinatie van comedy en een deuntje om de hele performance nog grappiger te maken.

De Albany Cabaret Club host dit jaar bijna alle comedy-shows die het cultuurfestival in Grahamstown op het programma heeft staan. Simon van Wyk en Dylan Hichens zetten hun muzikale act in 2005 samen op. Inmiddels is The Brothers Streep een grote naam in Zuid-Afrika en krijgen ze met hun filmpjes op Youtube wereldwijde aandacht. In 2009 traden ze op bij de Graham Norton Show vanwege hun podcasts.

Deuntjes
Een week lang hebben ze elke dag opgetreden in Grahamstown. De shows werden volgens de broers elke dag drukker bezocht. Nu, bij de laatste show voor ze weer naar Kaapstad vertrekken, zit de zaal stampvol. Het volledige programma van de komedianten is gebaseerd op liedjes die ze ondersteunen met hun gitaren. Beiden zijn niet alleen goede zangers maar ook goede gitaristen, wat een meevaller is voor de oren van het publiek. Dit valt samen met de mening van de jongens dat een catchy tune onder een tekst de truc is om de aandacht van het publiek vast te houden. En het werkt! Het nadeel is alleen dat de melodie bij elk liedje ongeveer hetzelfde is waardoor het soms een beetje eentonig begint te worden. Wat wel weer mooi past bij hun stuk over irritante reclames die dagenlang in je hoofd blijven hangen.

Irritant
Alle onderwerpen die de performers gebruiken spreken het publiek aan: call centers, Idols, reclames, spoilers van films. Het zijn irritante dingen uit het leven en daarom zijn ze zo grappig als de komedianten ze graag gebruiken. Zo weten ze in een rock-achtig nummer verkopers van call centers compleet de grond in te boren. Ze eindigen met het advies om gratis dingen aan te bieden, want dan blijven klanten wel geïnteresseerd.

Met dit soort bekende irritaties stimuleren de performers het publiek om te reageren op hun nummers, waardoor mensen uiteindelijk elkaar en de artiesten zelf in de maling beginnen te nemen. Simon staat even met zijn ogen te knipperen als het publiek op hem ingaat, door zijn kwaadaardige lach na te doen na het nummer ‘I’m Evil, I’m Super’, maar moet er wel hard om lachen. Hun afsluitende nummer, waarin Hichens alle Disney-prinsessen één voor één bewondert, valt goed in de smaak bij het publiek dat smeekt om meer als de broers hun gitaren wegzetten en afsluiten.

Opmars
De twee jonge muzikanten/komedianten zijn erg populair in Zuid-Afrika en zijn langzaam bezig met een opmars in andere landen. Hun deuntjes, een vorm van poprock, trekken aan en blijven hangen. Vooral hun variatie in onderwerpen en hun enthousiaste uitstraling werken goed voor de jongens. Wie weet horen we in de komende jaren nog meer van dit duo.

Gepubliceerd op: 05-07-2012