Het Stadhuisplein in Lelystad: een plein met zijn eigen Hema, gesloten PostNL-gebouw en niet te vergeten een monument van meneer Lely. Door middel van interviews met voorbijgangers krijgt het publiek een idee van de leefomstandigheden in Lelystad. Theatergroep Space weet zo een in eerste opzicht redelijk troosteloos plein om te toveren tot een prachtig baken van saamhorigheid en beetje bij beetje gaat het publiek steeds meer houden van Lelystad en zijn inwoners. 

In een winkelcentrum met uitzicht op dit plein krijgt het publiek door middel van koptelefoons en camera’s een beeld van Lelystad. Nietsvermoedende voorbijgangers worden deel van het theater en worden geïnterviewd door Petra Ardai terwijl Luc van Loo met een camera ervoor zorgt dat het publiek het plein goed kan zien. Met de vraag of het een goed idee is om naar Lelystad te verhuizen, krijgt het publiek inzicht in Lelystedelingen zelf en hun liefde voor deze stad.

Theatergroep Space
Theatergroep Space, bestaande uit Petra Ardai en Luc van Loo, gebruikte eerder in Almere hetzelfde concept waarbij mensen op staat werden geïnterviewd en het publiek mee kon kijken en luisteren via koptelefoons en camera’s. Ardai en Van Loo raken met hun voorstellingen verschillende maatschappelijke thema’s. Met Een perfecte dag in Lelystad bespreken Ardai en Van Loo de problematiek rond een new town: een relatief jonge stad met een van tevoren opgesteld bouwplan, waardoor de stad weinig kans heeft gehad een eigen geschiedenis en herinneringen op te bouwen.

Interviews en live-beelden
De interviews op straat worden afgewisseld met van tevoren opgenomen stukken tekst door Van Loo en Ardai over Lelystad. Je leert de vaste bezoekers van het café aan het plein kennen, immigranten die dankbaar zijn dat ze hier wonen maar toch liever terug naar hun thuisland willen, bewoners die vinden dat de stad op negatieve wijze veranderd is en medewerkers van het stadhuis. Hoewel ze niet allemaal even positief zijn over de stad, is er wel een reden waarom ze er blijven wonen. Allemaal hebben ze één ding gemeen: Lelystad is hun Heimat.

Ons thuis
Het gevoel van het hebben van een thuis, ongeacht of je er bent opgegroeid of naar bent verhuisd, wordt extra benadrukt door het prachtige accent van Ardai. Als Ardai met haar Hongaarse tongval praat over ‘ons plein’, ‘onze Iraanse buurvrouw’ en ‘onze bioscoop’ wordt het duidelijk dat men niet ergens hoeft op te groeien om het zijn of haar thuis te kunnen noemen.

Een helpende hand
Iedere voorstelling zal anders zijn vanwege andere weersomstandigheden en andere mensen die toevallig langslopen, maar zelfs met een gigantische hoosbui weet Ardai een prachtige slotscène te creëren waarin Lelystad alleen nog maar mooier wordt. De boodschap in deze afsluiting is duidelijk: door elkaar een helpende hand te bieden creëren de inwoners, naast een prachtige stad vol verhalen, folklore en geschiedenis, een thuis.

Gepubliceerd op: 27-06-2012