Joop van den Ende Theaterproducties brengt dit jaar een musicalversie van Disney’s verhaal over de kleine zeemeermin. Hierin heeft zeemeermin Ariël er alles voor over om met haar droomprins te kunnen trouwen. Er is echter een klein probleempje: Ariël woont onder water, de prins op het land. De prins weet zelfs niet eens dat Ariël bestaat. The Little Mermaid is een musical vol kleurrijke toneelbeelden en laat zowel jonge als oude bezoekers weer even in sprookjes geloven.

Een complete onderwaterwereld op toneel weten te zetten, zonder daar water bij te gebruiken lijkt een onmogelijke opgave. De musicalversie van The Little Mermaid is hier echter goed in geslaagd. De scènes die zich op de bodem van de zee afspelen zijn prachtig weergegeven. Veel felle kleuren, verschillende soorten zeedieren en planten verschijnen en verdwijnen overal op het toneel.

Paleis uit een sprookjesboek
Een originele vondst is de manier waarop de onderwaterwereld wordt afgebeeld vergeleken met het leven op het land. Wanneer er scènes aan de oppervlakte gespeeld worden, krijgt het decor een soort stripboekachtige setting. De verschillende kamers in het paleis zijn afgebeeld in een levensgroot sprookjesboek. Overgangen naar de volgende scènes vinden plaats doordat de decorstukken worden ingeklapt: de bladzijde (achterwand van het decor) wordt omgeslagen. Leuk detail hierbij zijn de paginanummers bovenaan de bladzijden.

Rolschaatsende sidderalen
In de voorstelling zijn op subtiele wijze visgerelateerde taalspelingen en spreekwoorden verwerkt zoals: ‘ik voel me als een vis in het water’, ‘zeemeerminderheden’ of ‘de vis wordt duur betaald’. Ook kreeft Sebastian (Juan Wells) is om op te vreten, zó leuk. Zowel grappig, gevoelig als vrij snel geïrriteerd: Juan Wells zet een enorm goed personage op toneel. Zijn waggelende loopje maakt het hele plaatje compleet. Ook het tapdansnummer van de zeemeeuw Jutter (Dick Cohen) is erg leuk gedaan. Het nummer zelf is niet altijd even goed verstaanbaar, maar een rijtje tapdansende vogels maakt veel goed.

De rol van zeeheks Ursula is Marjolein Touw op het lijf geschreven. Ze laat overduidelijk blijken dat men Tante Ursula te vriend moet houden. Slijmjurk en Slijmbal, de twee sidderalen die het geniepige gezelschap van Ursula vormen, spelen de hele show op rolschaatsen, wat een leuke toevoeging geeft aan het ‘gladde’ karakter van de sidderalen. Niet alleen de momenten waarop zeeheks Ursula op het podium staat zijn noemenswaardig, ook het ensemblespel zit bij deze voorstelling goed in elkaar.

Betoverende balscène
Toch vindt de mooiste scène plaats op het land, namelijk de balscène van Prins Erik en Ariël. Zowel dans, kostuums, belichting als decor zorgen voor een magisch toneelbeeld. Tel daar Prins Erik (Tommie Christiaan) bij op die een mooi nummer ten gehore brengt en het resultaat is betoverend. En zeg eens eerlijk: wanneer je zo’n droomprins tegenover je hebt staan, wie kan het dan nog wat schelen dat je geen stem meer hebt?

Gepubliceerd op: 24-06-2012