De voorstelling Ja Zanna, Nee Zanna wordt in het programmaboekje aangeduid als dé Gay-good musical. De voorstelling maakt deze belofte zeker waar: het homogehalte van de voorstelling is door het gebruik van veel glitters, roze en vrolijke homoseksuele personages vrij hoog. Het gebruik van humor, vrolijke popliedjes en goed uitgewerkte personages in de voorstelling maken dat het totaalplaatje van de voorstelling klopt.

Ja Zanna, Nee Zanna gaat over een omgekeerde wereld waarin iedereen standaard opgroeit als homoseksueel en waar een taboe rust op het begrip ‘hetero’. Jongens krijgen verkering met jongens, meisjes met een meisje, andere opties zijn uitgesloten. In deze wereld leeft Zanna (Matthew Michel) als koppelaar: hij probeert zoveel mogelijk mensen verliefd op elkaar te laten worden en weet ze aan elkaar te koppelen door middel van zijn magische toverstaf.

Wanneer de populairste jongen van de school, schaakkampioen Max (Michael Muller), voorstelt om de jaarlijkse schoolmusical over het onderwerp ‘Hetero’s in het leger’ te houden, begint de onenigheid. Wat als mensen het goed vinden dat een meisje verliefd wordt op een jongen? Wanneer de hoofdpersonages van de schoolmusical Greet (Elise Berends) en Stef (Gino Emnes) echt verliefd op elkaar lijken te worden, slaat de onrust toe. Hetero zijn is immers toch te vreselijk voor woorden?

Homo’s aan de macht
In Ja Zanna, Nee Zanna geldt: wie het muiltje past trekt hem aan. Verschillende jongens dansen in de voorstelling rond op torenhoge stilettohakken, in afwachting van hun droomprins. Zo ook DJ Tijl (Boris Schreurs) die gehuld in make-up, met knalrode hakken en een naveltruitje op zich al een opmerkelijk figuur is, maar zijn vrouwelijke loopje maakt het totaalplaatje helemaal af.

Elk personage is een feest om naar te kijken. Dit komt voornamelijk doordat alle karakters goed uitgewerkt zijn en vrijwel allemaal een eigen verhaallijn door de voorstelling heen hebben lopen. Vooral Matthew Michel speelt de rol van Zanna vol overgave met gebruik van een hele duidelijke mimiek. Matthew Michel benadrukt dat Zanna altijd met het geluk van anderen bezig is, waardoor zijn eigen welzijn op de achtergrond belandt. Juist door de grote hoeveelheid uitstraling en vrolijkheid van zijn karakter weet Michel veel sympathie voor zijn personage te creëren wanneer richting het einde van de voorstelling zijn positie binnen de groep verandert.

Vrolijk versus verstaanbaar
Er worden veel vrolijke popliedjes gezongen in de voorstelling en ook de verschillende dansnummers met attributen als motorhelmen of waterpistolen zorgen voor een feel good sfeer. Dat het hoge vrolijkheidsgehalte soms ten kostte gaat van de verstaanbaarheid is voornamelijk merkbaar in het begin. De tekst is niet altijd even goed te verstaan, maar het enthousiasme waarmee de acteurs op het podium staan doet de soms wat moeilijke verstaanbaarheid echter snel vergeten. De boodschap van de voorstelling – doe normaal en accepteer iedereen zoals hij/zij is – wordt duidelijk gemaakt met behulp van veel humor. Zo is het favoriete drankje in het plaatselijke Café lauwe melk. Maar wanneer iemand er doorheen zit, wordt het tijd voor iets ‘sterkers’: een Rivella. Wanneer het probleem echt groot is, wordt er zelfs een dubbele Rivella geschonken.

Ja Zanna, Nee Zanna is een goede voorstelling waarin vrolijkheid de boventoon voert, waarbij het omdraaien van de verhoudingen tussen homo en hetero zorgt voor een licht confronterende ondertoon. De vrolijke popliedjes zorgen ervoor dat de sfeer luchtig blijft en doordat de personages door een sterke cast worden neergezet, weet Ja Zanna, Nee Zanna op alle mogelijke manieren te overtuigen.

Gepubliceerd op: 21-06-2012