Matthew Bourne’s gespierde zwanen zetten traditie op zijn kop in Swan Lake
Door: Isabella Zijp
Al enkele jaren is het mogelijk om balletvoorstellingen op het witte doek te bekijken. Na voorstellingen van onder andere het Bolshoi Ballet en Het Nationale Ballet is het nu de beurt aan het dansgezelschap New Adentures met Swan Lake. Door een aangrijpend en universeel verhaal te vertellen over de menselijke behoefte aan liefde, plaatste de Britse choreograaf Matthew Bourne de originele klassieker in een nieuw perspectief. Na jaren volle theaterzalen te hebben getrokken is de voorstelling nu ook éénmalig in de bioscoopzaal te zien. Door de voorstelling in 3D te vertonen zet Bourne de tradities opnieuw opzij en dit pakt wederom goed uit. Swan Lake komt ook op het witte doek verrassend goed uit de verf.
Swan Lake vertelt het verhaal van een prins die zich gevangen voelt in het Koninklijke leven en verlangt naar liefde en vrijheid. Zijn afstandelijke moeder probeert hem de koninklijke verantwoordelijkheden bij te brengen, maar ontwijkt hem wanneer hij enige toenadering zoekt. Wanneer hij ’s nachts op het punt staat om zelfmoord te plegen in het meer wordt hij tegengehouden door een mannelijke zwaan. Bij hem vindt hij de liefde waar hij naar op zoek was. Wanneer hij op het koninklijk bal een man ziet die op deze zwaan lijkt en door hem wordt afgewezen, wordt de prins tot waanzin gedreven. Realiteit en fantasie worden één.
Grensverleggende liefde in een eigentijds sprookje
Een van de meest opvallende kenmerken van Matthew Bourne’s Swan Lake is dat de meeste belangrijke rollen door mannen worden gedanst. Dominic North zet de rol van de prins overtuigend en met een aandoenlijke onschuld neer en beeldt de emoties van de prins goed uit. In het duet met de koningin (Nina Goldman) zien we hoe hij met een blik vol verlangen naar liefde aanhankelijk haar arm vastpakt, zich wanhopig aan haar vastklampt en hoe hij zich uiteindelijk verdrietig op de grond laat vallen wanneer hij door haar wordt afgewezen.
Ook Richard Winsor is zeer overtuigend als de felle maar goedhartige zwaan. Met zijn mysterieuze en zelfverzekerde houding en beestachtige, ruwe bewegingen weet hij de spanning op te voeren. Wanneer hij voorover buigt in de positie van een zwaan en dierlijk met zijn hoofd rolt, geeft hij de dans een woeste en bijna beangstigende lading.
Woeste zwanen met een intense blik
De traditionele vrouwelijke zwanen zijn in deze bewerking ook vervangen door mannen. In dit ballet gaat het meer om de kracht dan om de sierlijkheid van de zwanen. Met ontbloot bovenlichaam en zwarte strepen op hun voorhoofd zien zij eruit als wilde wezens. Met een ongetemde energie bewegen zij zich snel en met dynamische bewegingen over het podium. Wilde sprongen worden afgewisseld met ‘bevroren’ posities, wat zorgt voor een goede balans tussen virtuositeit en intensiteit. De indrukwekkende formaties en intense gezichtsuitdrukkingen van de zwanen zorgen ervoor dat je je ogen niet van ze af kunt houden.
Matthew Bourne’s Swan Lake is zeer aangrijpend en meeslepend. De diepte die gecreëerd wordt door het 3D-effect versterkt dit. Door het gebruik van close-ups zijn de gezichten en de expressie van de dansers erg goed te zien, wat het dramatische aspect versterkt. Een verfilming zal de beleving van een optreden in het theater nooit kunnen overtreffen, maar aangezien het niet altijd mogelijk is om bepaalde voorstellingen live te bezoeken, zijn dergelijke 3D-vertoningen in de bioscoop een prima alternatief.
Gepubliceerd op: 12-06-2012








