Vorig jaar zagen ruim 48.000 bezoekers hoe de zorg voor ouderen aan de kaak werd gesteld door theatergezelschap Vis à Vis. Nu is het tijd voor een liefdesgeschiedenis die zich afspeelt op het terrein van een geïmproviseerd afvalscheidingstation in de openlucht bij Almere Strand. De techniek en special effects die worden ingezet zijn verbluffend en ook het spel overtuigt. Dit is gegarandeerd een nieuwe publiekstrekker.

“Je leert wel anders naar materiële zaken kijken,” merkt een politieagente tijdens de voorstelling op terwijl ze het vervallen afvalscheidingstation inspecteert. De zevenhonderd toeschouwers die op een tribune in de open lucht naar de berg beton kijken, zullen na ruim twee uur inderdaad heel anders over afval denken als zij het theaterterrein verlaten.

Tot de dood ons scheidt
De liefdesgeschiedenis gaat over de bruid Vara (Anne Katic) die wordt weggekaapt bij haar agressieve aanstaande Dragos (Oscar Aerts) door Milo (Wouter van Oord), de zoon van de afvalscheidingbeheerder (Marinus Vroom). Vara verblijft illegaal in Nederland en haar familieleden leven in het geheim van de troep die bij het afvalscheidingstation terechtkomt.

Vanaf de eerste seconde zit je midden in het verhaal. Auto’s scheuren het plattevloerspodium op en hun eigenaardige chauffeurs dumpen hun afval onder toezicht van beheerder Sam in de juiste bakken. Van oude fietsen tot chemisch afval, alles heeft zijn plekje. De garagedeur die bij elk knopje een volledig andere inhoud laat zien is een grappige vondst. Het is slechts de voorbode van het uitgebreide systeem van lopende banden en andere technische snufjes die je in een afvalverwerkingsbedrijf kunt tegenkomen.

Alles kan gebeuren
Je kunt het zo gek niet verzinnen of het gebeurt in HaRT. Er zijn op afstand bestuurbare auto’s en kliko’s en halverwege de voorstelling wordt door een ingenieus hydraulisch systeem een extra dimensie aan het podium gegeven. Een hijskraan wordt ingezet om een helikoptervlucht na te bootsen en vuur noch knal wordt gespaard om het dramatische effect te versterken. De voorstelling blijft hierdoor spannend tot de laatste minuut, ondanks de vrij dunne verhaallijn.

Het verhaal krijgt wel een diepere betekenis als Vara in het Kroatisch haar verleden bezingt. Haar familie beeldt dat verhaal uit met verschillende schoenen die ze, zoals De Rode Schoentjes uit De Efteling, over de tafel laten dansen. Wanneer Vara veilig in de armen van Milo belandt, vinden haar rode laarsjes geborgenheid in een paar houten klompen.

HaRT heeft alle ingrediënten voor een romantische thriller in huis en laat daarbij een vleugje humor niet achterwege. De acteurs bewegen zich over het hele terrein en de voorstelling zit zo vol technische hoogstandjes dat de timing niet altijd honderd procent is. Dat wordt echter volledig gecompenseerd door het sterke spel en het betoverende kunst- en vliegwerk. Deze voorstelling mag je niet missen.

Gepubliceerd op: 27-05-2012