Iedere lente komt de Dutch Don’t Dance Division met een nieuwe editie van Solo’s @ the Sea. In dit programma krijgen zowel jonge als meer ervaren acteurs, muzikanten en dansers de kans om een solo te maken en te laten zien. Voor de vijfde editie hebben zij een selectie gemaakt van eerdere solo’s aangevuld met nieuw werk. In de voorstelling wordt het publiek getrakteerd op mooi pianospel, komisch theater en vooral erg veel dans. Bijzonder is dat deze voorstelling niet speelt in het theater, maar in strandpaviljoen de Fuut op het Haagse strand. Dit resulteert in een intieme avond met gevarieerde solo’s, allemaal met een prachtig decor van strand en zee.

De avond opent met het verrassende en boeiende Solo in the Sand, uitgevoerd door choreograaf en danser Thom Stuart. Wanneer de gordijnen voor de grote ramen van het theaterzaaltje open gaan, zien we Thom half ingegraven in het zand. Op het live gezongen ‘What power art thou’ voert hij een dans uit waarbij hij enkel zijn bovenlichaam gebruikt. De bewegingen beginnen rustig, maar worden steeds wilder. Met veel emotie en kracht maakt hij wilde zwaaiende armbewegingen en slaat hij met zijn vuisten op het zand, alsof hij zich gevangen of wanhopig voelt. Opvallend aan de voorstelling is dat de solo’s mooi in elkaar overlopen. Wanneer Thom zichzelf na zijn solo bevrijdt uit het zand loopt hij naar de ramen toe, en schrijft daarop van buitenaf de tekst “alleen op je rug in het donker”, wat het begin is van de volgende choreografie.

Inspirerende citaten
Deze choreografie met de titel Company wordt uitgevoerd door danser Youri Jongenelen. De dans is gebaseerd op het boek Company van Beckett. De choreografie bestaat uit vier delen, elk geïnspireerd door een citaat uit het boek. De korte dansstukken worden tussen de andere solo’s door uitgevoerd, en beelden de emotie en de sfeer van de citaten mooi uit. Bij het ene citaat is de dans ingetogen en zijn de bewegingen langzaam en gecontroleerd, terwijl Youri bij een volgend citaat weer snel over het podium heen rent en sprongen laat zien. De dans en de citaten zetten je aan het denken, en maken je telkens nieuwsgierig naar het volgende deel.

Iets uitbundiger van aard is het sexy en humoristische Come Here Often?, gedanst door Sabrina Vis. Met felrode lipstick en gekleed in een uitdagend kostuum bestaand uit een glimmend zwart topje en een kort rokje danst zij op de gelijknamige muziek. De tekst van de muziek bevat verschillende versiertrucs die door Sabrina worden uitgebeeld. Zo maakt ze gebaren, gaat ze los op de muziek of kijkt bij de vraag “do you come here often?” speels en uitdagend het publiek in. Ze zet haar rol goed neer en weet met haar sterke expressie de aandacht van het publiek van begin tot eind vast te houden.

Frisse zeebries en zonsondergang
In de voorstelling is goed gebruik gemaakt van de omgeving. Dansers lopen van alle kanten naar binnen en naar buiten, en enkele choreografieën worden zelfs volledig buiten op het strand uitgevoerd. Een mooi voorbeeld hiervan is Between the walls of my living-room door Anouk Cappuyns. Midden op het strand met de zee op de achtergrond danst zij een mooie lyrische solo. De wind die haar jurkje en haren laten wapperen en de zonsondergang op de achtergrond zorgen voor een prachtig plaatje.

Solo’s @ the Sea is een gevarieerde voorstelling met vele korte solo’s, welke zeer verschillend zijn en allemaal een eigen karakter hebben. Hoewel er ook pianospel, zang en toneel is bestaat het grootse deel van het programma uit dans. Toch zorgt de verscheidenheid en de kwaliteit van de choreografieën ervoor dat er voor ieder wat wils is. De kleinschaligheid van dit programma zorgt voor een intieme en persoonlijke sfeer. Dit in combinatie met het mooie decor van strand en zee maakt dat De Dutch Don’t Dance Division zich met Solo’s @ the Sea positief weet te onderscheiden van andere dansvoorstellingen.

Gepubliceerd op: 14-05-2012