In samenwerking met de dansopleidingen P.A.R.T.S (Brussel) en SNDO (Amsterdam) geeft Springdance twaalf jonge choreografen de kans hun werk te tonen aan het grote publiek. Een van deze choreografen is Veli Lehtovaara. In een interview met CultuurBewust.nl vertelt hij over zijn werk en  deelname aan het Springdance Festival 2012.

Kun je in één of twee zinnen uitleggen waar je choreografie over gaat?
“De dans is een herontdekking van de iconografische kunst en Bijbelverhalen door middel van een voorstelling met publiek. Daarbij gaat de choreografie ook over de balans tussen heiligheid in relatie tot de context van Christelijke tradities en de rituele vorm van het stuk.”

Kun je ons iets vertellen over je samenwerking met Maria Silva?
“We werken al samen vanaf de dansopleiding P.A.R.T.S. Research Cycle 2008-10. Het is een vruchtbare en steeds betere samenwerking, waarbij het begrip voor onze afkomst en waar we naartoe willen met ons werk steeds groter wordt.”

Wat vind je ervan dat je jullie choreografie mag laten zien aan het publiek van het Springdance Festival 2012?
“Springdance is een nieuwe stap in de ontwikkeling van de choreografie, waaraan we zijn begonnen in de lente van 2010 en dat nog steeds in de maak is. Na deze winter anderhalve maand in Helsinki te hebben gewerkt, zijn we benieuwd hoe het stuk in zijn huidige vorm zal worden ontvangen door het publiek van Springdance.”

Hoe kwam dit idee voor Light as a Feather, Green as an apple  in je op?
“Het idee voor de choreografie is niet spontaan geboren, maar ontstaan tijdens een periode van onderzoek in de lente van 2010. We begonnen vanuit de nieuwsgierigheid en werkten samen om zo te ontdekken wat onze gedeelde interesses waren. Doorslaggevend voor de keuze van dit onderwerp was het werk van de Portugese filmmaker João César Monteiro (God’s Comedy, 1995) en het werk va auteur José Saramago (Cain, 2009 and Gospel according to Jesus Christ, 1991).”

Welke rol speelt tijd in het stuk?
“De tijd heeft  in de choreografie bewust geen rol. We spelen met gebeurtenissen die verwachtingen creëren en vervolgens verdraaien of veranderen we deze  in iets anders en onvoorspelbaars.”

Wie is je grootste voorbeeld?
“Ik probeer aan te sluiten bij de traditie zonder mijn collega’s tot idolen te maken. Maar er zijn veel choreografen die ik erg respecteer en van wiens werk ik constant leer. Ik waardeer juist de verschillen tussen deze mensen.”

Gepubliceerd op: 24-04-2012