Tijdens het Utrechtse dansfestival Springdance tonen jonge talenten en gevestigde makers uit binnen- en buitenland de nieuwste ontwikkelingen binnen hedendaagse dans. Zo laat Batsheva Dance Company The Toxic Exotic Disappearance Act en HOUSE zien. Beide stukken zijn grensverleggend en erg indrukwekkend.

Batsheva Dance Company is een groots en toonaangevend dansgezelschap in Israël. Ohad Naharin, artistiek directeur, onderscheidt zijn groep van alle anderen door zijn zelfbedachte bewegingstaal Gaga  toe te passen in de trainingen. Hij laat de dansers experimenteren met hun eigen lichaam en zo nieuwe bewegingen ontdekken. Het draait voor Naharin allemaal om vrijheid en plezier in het bewegen. Deze visie bepaalt het karakter van The Toxic Exotic Disappearance Act en HOUSE en maakt de stukken vernieuwend en buitengewoon sterk.

Zichtbaar versus onzichtbaar
De behoefte om je te verschuilen en de drang om gezien te worden; daar gaat het om in The Toxic Exotic Disappearance Act van gastchoreografe Yasmeen Godder. Dit indrukwekkende stuk is geïnspireerd op het fotoboek Flamboya van Viviane Sassen. Op de foto’s zijn Afrikanen te zien waarvan het gezicht bewust onzichtbaar is gemaakt. Godder verwerkt dit in haar choreografie door de gezichten van de dansers te laten verdwijnen achter planten, kleding of elkaar. Ook staat er een groot scherm op het podium waar dansers achter vandaan komen en waar ze zichzelf ook weer achter kunnen verschuilen.

De dansers maken hele rauwe bewegingen, over de grond kruipend en over elkaar krioelend. Het zijn hele intieme en fysieke contacten. Het mysterieuze van de onzichtbare gezichten en de confrontatie wanneer de dansers je indringend aankijken geeft het stuk een sterke lading. Soms verliezen de dansers zichzelf echter in de bewegingen,  wat de kracht van de dans afzwakt en waardoor er lichte chaos op het podium ontstaat. Door te improviseren kunnen de dansers zichzelf en het stuk echter wel verder ontwikkelen.

Rode lippenstift, hoge hakken en een baard
HOUSE is minder rauw en intiem, maar zeker niet minder vernieuwend. Sharon Eyal en Gai Bachar hebben een stuk gecreëerd over de voor- en tegenspoed in gezinnen. Een danseres in een strak zwart pakje wisselt af met een groep dansers in strakke beige pakken die naaktheid suggereren. Solo’s en groepsdansen zijn op deze manier mooi in balans en zorgen voor een goede afwisseling.

De bewegingen zijn statisch maar sensueel en soms seksueel getint. Het warme gele licht schijnt soms van de zijkant, soms van onderaf, en laat zo de bewegingen van de dansers nog meer tot hun recht komen. Verwarring en vervreemding worden continu opgeroepen. Zo ziet het publiek een vrouw met een baard en een man op hoge hakken voorbij komen en dragen alle dansers rode lippenstift. Hierdoor blijft het stuk interessant om naar te kijken.

Grenzen oprekken
The Toxic Exotic Disappearance Act en HOUSE zijn beide hedendaagse dansstukken  en roepen een bepaalde mate van verwarring op. De choreografen en dansers van Batsheva Dance Company laten zien dat er oneindig veel mogelijkheden zijn om te bewegen en om de grenzen van dans op te rekken.

Gepubliceerd op: 01-05-2012