Het Ballett am Rhein is één van de toonaangevende moderne dansgezelschappen van Duitsland. Onder leiding van Martin Schläpfer heeft het gezelschap de afgelopen jaren een sterke eigen identiteit ontwikkelt. In Reprise.01 worden verschillende  choreografieën van Schläpfer gedanst waaronder Marsch, Walzer, Polka en Forellenquintett, die eind deze week ook in Nederland te zien zullen zijn. Dit kleurrijke programma laat het publiek kennis maken met Schläpfer’s specifieke stijl en humoristische manier van choreograferen.

Een opmerkelijke Weense wals
De avond wordt geopend met Marsch, Walzer, Polka op de bekende klanken van An der schönen blauen Donau van Johann Strauss. Het is een zoet-ironische ode aan de muziek-, dans- en leefcultuur van Wenen. In het stuk wordt op humoristische wijze zowel de gelukkige als weemoedige kant van het Weense leven uitgebeeld.

Marsch, Walzer, Polka is geen gewone Weense wals. Het is een modern stuk met veel verrassende en creatieve bewegingen. Technische elementen als snelle draaien, moeilijk spitzenwerk en virtuoze sprongen worden afgewisseld met een vlugge koprol of spannende lift. De choreografie is humoristisch en wordt door de dansers met een bijna kinderlijke speelsheid en energie uitgevoerd.

Het geluk, verdriet en verlangen worden overdreven uitgebeeld , maar wel op een manier die bij dit opgewekte stuk past. Er zijn gelukkige paren die samen dansen, maar ook dansers die alleen dromerig over het podium zwieren en een denkbeeldige danspartner vasthouden. Een danseres begint driftig met haar vuisten op de grond te slaan terwijl een vrolijke jonge man opgewekt om haar heen draait. Het stuk laat het publiek nadenken over de echtheid en oorzaken van de getoond emoties. Marsch, Walzer, Polka is een vermakelijke en verrassende choreografie, die de aandacht van het publiek goed weet vast te houden.

Abstracte droomwereld
In Forellenquintett combineert Martin Schläpfer het rocknummer ‘Don’t be shy’ van The Libertines met het strijkkwintet van Franz Schubert. Dansers in zwarte pakken komen swingend het podium op. Ze spelen luchtgitaar, maken een radslag en wiegen met hun heupen. Wanneer de muziek omslaat naar het strijkkwintet wordt de dans lyrischer in ingetogener. Het decor verandert in een kleurrijk labyrint, en ook de pakken van de dansers zijn gekleurd. Het geheel zorgt voor een ruimtelijk effect en doet denken aan een abstracte droomwereld.

Het karakter van de vele personages wordt uitgebeeld in lichaamstaal en dans. Een wispelturige vrouw maakt onder andere kennis met een eenzame en verwarde dichter, die tijdens het oplezen van zijn gedichten zijn tekst kwijtraakt. Ook ontstaat er een relatie met een neerslachtige visser, die zich met hangende schouders en kaplaarzen aan langzaam over het podium beweegt.

De virtuoze dansbewegingen beelden deze rusteloosheid en verwarring mooi uit, terwijl het vleugje humor voor luchtigheid in het verhaal zorgt. Het is een boeiend stuk, maar het vereist de nodige concentratie van de toeschouwer. Qua dans is ook deze choreografie interessant en creatief, maar het thema is minder sterk dan in de Marsch en weet daardoor niet het hele stuk lang te boeien.

Sterke eigen stem
Met Reprise.01 laat Martin Schläpfer zien dat hij over een geheel eigen stijl van choreograferen beschikt, gekenmerkt door humor en expressiviteit. Het is een programma dat door de creatieve en technisch sterk uitgevoerde choreografieën voor zowel de leek als de doorgewinterde dansliefhebber interessant is. Met zijn choreografieën heeft hij het Duitse publiek al voor zich gewonnen, wellicht dat hij met dit programma nu ook indruk gaat maken op het Nederlandse publiek.

Gepubliceerd op: 04-04-2012