Klinkt de naam Dara Faizi u bekend in de oren? Zo niet, dan is het waarschijnlijk slechts een kwestie van tijd: deze jongen is namelijk hard op weg naar de Nederlandse cabarettop. Met zijn boeiende verhalen, zelfspot en grappige stemmetjes komt hij al een heel eind.

Afrekenen met asielzoekers
Cabaretier Dara Faizi opent zijn voorstelling met een verhaal over hoe zijn moeder en hij vroeger als vluchtelingen in Nederland kwamen. Van cabaret is nog geen sprake. Ingetogen vertelt hij over zijn aankomst en het asielzoekerscentrum waar hij terechtgekomen is. De serieuze toon duurt echter niet lang, voor je er erg in hebt zijn de eerste salvo’s grappen over de medeasielzoekers gelost. Niet alleen de asielzoekers worden op de hak genomen. Dara rekent ook graag af met zijn schoonvader, het stereotype leeghoofdige vrouw, Nederlanders, zijn vriendin en bovenal met zichzelf. Een flinke dosis zelfspot kenmerkt zijn voorstelling die voornamelijk gaat over zijn gedachten, verschillende culturen en de huidige maatschappij.

Cliché en toch verrassend
Zijn opmerkingen zijn pittig en de overtuigingskracht waarmee Faizi op het toneel staat zorgt ervoor dat het publiek aandachtig naar hem luistert. Als Afghaanse vluchteling vormt zijn eigen ervaring een inspiratiebron voor grappig neergezette personages en situaties. Dara weet een balans te vinden tussen scherpe grappen en boeiende verhalen. Hilarisch is het allochtone typetje dat in Nederland een sociale politieke partij op wil richten die voor iedereen toegankelijk is. Behalve voor Afrikanen, Aziaten, vrouwen en nog een stuk of vijf andere groepen. Sommige opmerkingen over buitenlanders en cultuur zijn een tikje cliché, maar daar weet Dara mee weg te komen door er zeer verrassende uitspraken aan toe te voegen.

Alles komt goed
Na de pauze moet ook het publiek eraan geloven. Als een vluchtelingenkampleider staat Dara tegenover zijn publiek. “Er wordt teveel gemoord, de sociale cohesie van de groep is te laag”, aldus Dara. Dus volgt er een groepstraining. Het masseren van de schouders van je buurvrouw/man en elkaar stevig vastpakken zijn het gevolg. Als dat de groep niet dichter bij elkaar brengt, dan weet Dara het ook niet meer. De voorstelling eindigt met dezelfde rust waarmee Dara begon: al is hij nu geen vluchteling, hij is als cabaretier in Kandahar om op te treden voor de militairen. Wanneer hij daar in aanraking komt met straatkinderen uit Kandahar beseft Dara ineens dat, als hij niet was gevlucht, hij ook één van deze arme jongeren had kunnen zijn. De woorden die zijn moeder sprak toen ze net in Nederland kwamen, zegt Dara nu tegen de straatkinderen: “Het komt allemaal wel goed”.

Thuis op het toneel
Met Dara Faizi is het in ieder geval goed gekomen. Gevaarlijke gedachten kenmerkt zich door veel grappen over cultuur en tradities waarbij gevarieerde personages aan bod komen. De enkele clichégrappen die Dara maakt vallen in het niet vergeleken bij de originele invalshoeken die hij voor de meeste  verhalen verkiest. “Alles komt goed” is bij Dara Faizi zeker van toepassing. Hij staat waar hij thuishoort: op het toneel.

Gepubliceerd op: 05-04-2012