Van genadeloos hard tegen elkaar vechten, tot hopeloze pogingen tot verzoening. De nieuwe productie van Jens van Daele laat twee vrouwen zien die constant de confrontatie met elkaar aangaan en nauwelijks in staat lijken nader tot elkaar te komen. Deze verhaallijn, in combinatie met de krachtige bewegingsstijl en de sterke performance van Denise Klevering en Patricia van Deutekom maken Battre Le Fer/ Battre Le Noir tot een voorstelling die je niet snel loslaat.

Ritmiek
Het eerste dat opvalt aan Battre Le Fer/ Battre Le Noir is dat het geen dans is, maar een gedanst gevecht tussen twee vrouwen. De danseressen slaan hun lichamen tegen de grond en tegen elkaar, hun zwiepende haren geven de beweging nog een extra dimensie.

Nadat de danseressen zich aan de zijkant van het podium hebben voorbereid op de confrontatie, lopen ze het licht in. Ze beginnen redelijk abstract met het synchroon dansen van korte, krachtige en ritmische bewegingen. Ze stampen met hun voeten en het geluid van hun hakken vult de compositie van Richard van Kruysdijk en Greg Smith – live uitgevoerd door Richard van Kruysdijk – aan. De danstaal in dit stuk wordt gekenmerkt door vloerwerk en veel lifts, met als uniek element de fragmentatie en harde ritmiek waardoor de impact van de bewegingen ontstaat.

Ruw en harteloos
De veranderingen van licht, de afwisseling van videofragmenten en de overgang van de ene beweging naar de andere trekken in razend tempo aan je voorbij. Tussen al dat geweld door ontwikkelt zich als een rode draad de relatie tussen de twee vrouwen. Een heel scala aan emoties komt voorbij, zoals achterdocht, walging en haat. Je ziet echter ook pogingen tot liefde en harmonieus samenzijn, zoals één van de laatste scènes waarin de vrouwen elkaars bewegingen aanvullen. Toch blijven de blikken hard en de gebaren ruw en harteloos.

Krachtige lichamen
Als kijker vraag je je af wat de geschiedenis is die zich tussen deze vrouwen heeft afgespeeld. De video van Jessica van Rueschen geeft hints over wat er in het verleden is gebeurd. De beelden in kleur lijken een herinnering aan gelukkiger tijden en staan in schril contrast tot de zwart-witte aankleding van de rest van het stuk.

Danseressen Denise Klevering en Patricia van Deutekom blijken uitstekend aan elkaar gewaagd. Met hun atletische lichamen zetten ze het acrobatische vloerwerk kracht bij, hun blikken zijn sterk en gefocust. Battre Le Fer/ Battre Le Noir heeft veel impact op de kijker. Er is geen ruimte voor lichtvoetigheid of humor en daardoor voelt het stuk iets te lang, maar dankzij de verhaallijn en de uitvoering grijpt het je bij de keel en laat het je zelfs lang na afloop niet meer los.

Gepubliceerd op: 28-03-2012