Letterlijk is een ‘hatchling’ een vers uit het ei gekomen jong. Of dat op het jeugdige publiek slaat, of op de drie choreografen die in Hatchlings#4 hun eerste stappen in de jeugddans zetten, is niet helemaal duidelijk. Feit is wel dat Arthur Rosenfeld (artistiek directeur van Meekers) en Kristin de Groot (Dansateliers) een zeer gevarieerd programma in elkaar hebben gezet waarin voor ieder wat wils zit.

Voor de vierde editie van Hatchlings zijn wederom drie jonge choreografen door Meekers en Dansateliers uitgenodigd om een choreografie van 20 minuten voor jong publiek te maken. Dit jaar valt de eer te beurt aan Jan Martens, Sabina Perry en Duda Paiva. De drie stukken worden ingeleid door korte filmpjes waarin Arthur Rosenfeld op komische wijze de drie makers interviewt over henzelf en over hun stukken.

Broer en zus
Het eerste stuk is van de uit België afkomstige Jan Martens en zijn dansers, en daarnaast broer en zus Janaika en Fabian Holle. Martens’ werk voor volwassenen kenmerkt zich door veel repetitieve bewegingen die vaak een humoristisch effect hebben. Ook hier speelt de humor weer een subtiele rol, maar daarnaast is dit stuk vooral een intiem verhaal over de jeugd van de dansers. De verschillende korte scènes zijn aan elkaar geknoopt als korte flashbacks in de tijd, met daarbij plaats voor herkenbare momenten als ruzies en huiskamertaferelen.

Goed en fout
Een stuk meer ‘in the face’, en daardoor misschien ook geschikter voor kinderen, is het werk van Sabina Perry. Op een speelse wijze laat zij zien wat goed is en wat fout, waarbij zij vooral duidelijk maakt dat goed soms ook fout is en vice versa. Zij heeft wat minder ervaring met choreograferen dan de andere makers, en dat is ook wel te zien aan het gegeven dat haar stijl nog niet zo sterk ontwikkeld is. Spelend met verschillende bewegingsstijlen, tekst, voorwerpen en acteren wordt het stuk soms wat chaotisch. Perry laat echter wel zien dat ze een toegankelijk en humoristisch stuk kan maken dat kinderen zeker zal aanspreken.

Griekse mythe
De afsluiter van de avond is Duda Paiva, bekend geworden om zijn voorstellingen waarin hij moderne dans combineert met poppentheater. Zijn stuk vertelt de Griekse mythe van koning Erysichton, die is vervloekt tot onverzadigbare honger.

Naast de twee dansers wordt de show vooral gestolen door de pop die de koning uitbeeldt. Het is ongelofelijk hoeveel emotie zo’n pop kan hebben als hij op de juiste manier wordt bespeeld. En dat wordt hij. In het duet met danseres Ana Teixido lijkt hij uit zichzelf te bewegen. Hoewel het verhaal wel een beetje voorspelbaar wordt verteld, zit de verrassing juist in de mogelijkheden en de humor die de combinatie van dans en poppenspel brengt. Of het stuk geschikt is voor kinderen is wel de vraag; koning Erysichton ziet er namelijk wel heel erg eng uit en kan heel wat kinderen nachtmerries bezorgen.

Wat deze Hatchlings #4 laat zien is dat moderne dans helemaal niet moeilijk of zwaar hoeft te zijn. Het is daarom een goede kennismaking met moderne dans voor zowel kinderen als volwassenen. Dankzij de verfrissende ideeën van de makers is deze voorstelling ook voor de meer ervaren kijker zeker een aanrader.

Gepubliceerd op: 11-02-2012