Schijn bedriegt, zo blijkt maar weer in de musical Next to Normal. Hierin wordt het verhaal verteld van een op het eerste gezicht doodnormale vrouw. Maar zij worstelt met een ingrijpende gebeurtenis en de impact daarvan op haar gezin. Ook de musical zelf begint als een vrolijk gebeuren, precies wat je van een musical verwacht, maar ook hier komt de zware lading snel naar boven.

Next to Normal begint als een echte, vrolijke musical, maar wordt in het verdere verloop een stuk serieuzer. Naarmate huisvrouw en moeder Diana Goodman verder in haar stoornis verloren raakt, wordt de voorstelling grimmiger. Ze gaat voor shocktherapie naar het ziekenhuis en bij thuiskomst is alles veranderd. Wat is nog echt, en hoe moeten de gaten in haar geheugen worden opgevuld? Liedjes worden gevoeliger en pijnlijker, ook al wordt er een bepaalde luchtigheid behouden. Zoals tijdens de hallucinaties die worden uitgebeeld van Diana tijdens de shocktherapie, waarin zij haar dochter ontmoet die hallucineert vanwege de drugs. Je weet als toeschouwer dat het niet goed is, maar toch geeft het een enigszins vrolijk gevoel.

Het decor, bestaande uit de uitlijning van een huis, staat scheef. Dit benadrukt, samen met het gebruik van een enorme lichtbak langs het achterdoek, de mentale staat van Diana. Snel knipperende lichten en chaos zonder eind, het is een weerspiegeling van het brein met een psychische stoornis.

Op 25 april 2009 beleefde Next to Normal haar wereldpremière op Broadway in het Booth Theatre. De musical, winnaar van de prestigieuze Pullitzer Prize, wordt in Nederland opgevoerd door een cast bestaande uit zowel oud als nieuw talent: Simone Kleinsma neemt de hoofdrol van Diana Goodman op zich, zeer overtuigend en ingeleefd. Aan haar zijde staat een sterke cast met onder andere Freek Bartels (Gabe Goodman) en René van Kooten (Dr. Madden/Dr. Fine). Echter ook de minder doorgewinterde Jonathan Demoor, die Henry speelt, komt goed uit de hoek. Hij overtuigt het publiek binnen de kortste keren van zijn slungeligheid en onschuld, ongeacht of Henry nou wiet rookt of niet.

Next to Normal staat als een huis, dat is zeker. Een scheef huis, dat wel, een huis met veel haken en ogen en onverwachte sluiproutes, maar het staat. Het is allemaal niet zo simpel als het van buitenaf lijkt, en iedereen zal in meerdere of mindere mate zich hiermee kunnen identificeren. Een voorstelling met pit, emotie en talent waarin jong en oud talent zich bewijzen.

Gepubliceerd op: 20-01-2012