Kathleen (1992) is terug en sterker dan ooit! Deze ‘West-side story van de jaren 90’ van choreograaf Ed Wubbe beleeft na bijna 20 jaar haar comeback. Naast deze klassieker zijn ook het verbazingwekkende dansstuk Beautiful Freak (Marco Goecke, 2007) en het lyrische duet Beeswing (Ed Wubbe, 2010) te zien. Met Kathleen+ geeft Scapino Ballet Rotterdam haar publiek nostalgie en innovatie, kortom een spannende avond vol intrigerende dans.

Beestachtig in het schemerlicht
De twee huischoreografen van Scapino Ballet Rotterdam, Marco Goecke en Ed Wubbe, weten ook nu weer een harmonische avondvullende voorstelling neer te zetten. Beautiful Freak beleefde haar première in 2007. In de schemer van het toneellicht kruipen elf mannelijke dansers beestachtig over het toneel en springen schichtig heen en weer. Gedurende de dans hebben de half ontblote lichamen geen emotioneel contact. Ze lijken slechts eenzame pionnen in het duistere schaakspel van Goecke.

De kenmerken van een ‘Goecke-ballet’ zijn goed terug te vinden, zoals het ontsteken van vuur, pantomime, abrupte wisselingen in tempo op jazzmuziek en natuurlijk een vleugje slapstick. Zijn fascinatie voor dat wat op de rand leeft van het toneelbeeld komt ook hier goed naar voren. Maar een werk van Goecke, zo ook Beautiful Freak, zal nooit voorspelbaar worden, want niets is wat het lijkt. Het blijft je zintuigen prikkelen en je verbazen tot het (bittere) einde.

Lyrische waves
Tegenover deze duistere creatie staat Beeswing, een lieflijk lyrisch duet van Ed Wubbe. Sinds 1999 probeert Wubbe een plaats vrij te maken in het theater voor urban dance. Met onder andere danser Besim Hoti heeft hij gewerkt aan de integratie ‘waves’ en ‘freezing’, termen uit urban dance. Hoewel niet elk gezelschap deze skill al even goed onder de knie heeft, bewijst Wubbe met Beeswing dat de samensmelting van urban dance en academische moderne dans niet direct tot een ‘commercieel’ dansstuk hoeft te leiden.

Op de cellosuites van J.S. Bach ontstaat er een intense chemie tussen de ervaren danseres Annemarie Labinjo-van der Meulen en het jonge talent Besim Hoti. Tegen een geschilderde spoorbrug van Hans Wap op de achtergrond, representeren ze de gevestigde theaterdans en de experimentele inbreng van urban dance: hand in hand met groot succes.

Een (g)rauw rockballet
De eyecatcher van het programma is toch wel Kathleen. Bijna twintig jaar geleden werd de danswereld wakker geschud door Wubbe’s controversiële en explosieve rockballet. Op de ‘trashrock’ van onder andere Godflesh in een grauw, grijs toneelbeeld, creëerde Wubbe seksueel getinte duetten en ingewikkelde groepsformaties. Het is goed te zien dat het controversiële van toen, nu eerder als ‘been there, done that’ geclassificeerd kan worden. Zo zijn de nadrukkelijke man-vrouwrelaties tegenwoordig nogal achterhaald en kijkt de toeschouwer niet meer op van schurende lichamen op het toneel. Toch komt het stuk met deze verfrissende cast weer helemaal tot leven.

Hoewel Beautiful Freak en Beeswing vast en zeker nog eens de revue zullen passeren, zou dit wel eens de enige kans kunnen zijn om Kathleen, de ‘West Side Story van de jaren negentig’, in haar volle glorie te zien, dus mis het niet!

Gepubliceerd op: 20-10-2011