In 2005 ging de musicaladaptatie van feelgoodfilm Billy Elliot in Londen in première. Na een reis om de wereld is Billy Elliot: The Musical aangekomen in Toronto, waar een getalenteerde cast het verhaal over de Engelse jongen en zijn liefde voor dans nieuw leven inblaast. Ondanks het moeizame script van Lee Hall maken de choreografieën van Peter Darling en het spel van Julian Elia als Billy de musical tot een inspirerend geheel.

Van film naar musical
Het veranderen van een geliefde film in een musical is even riskant als het verfilmen van een boek, wat pijnlijk duidelijk wordt in het eerste half uur van Billy Elliot. Zoals de titel al doet vermoeden draait het verhaal om Billy. Hij is een jongen uit een mijnwerkersgezin dat verwikkeld is in een staking in Engeland. Bij toeval ontdekt hij zijn liefde en talent voor dansen, wat tot groot onbegrip leidt bij zijn vader en broer. Lee Hall, eveneens schrijver van de film, slaagt er slechts gedeeltelijk in de toon en emotie van de film te behouden in de musical.

Gemakkelijke grappen
Waar Hall in de film een mooie balans tussen ernst en humor weet te vinden, durft hij een serieuze toon in de eerste helft van de musical niet aan. Het resultaat is een aaneenschakeling van gemakkelijke grappen, waarin de identiteit van de oorspronkelijke personages verloren gaat. Zo doet de dementerende oma weinig anders dan haar middelvinger opsteken en, een grote ‘crowd-pleaser’, om de andere zin “Bastard!” roepen. Nog minder genuanceerd is Michael, het homoseksuele vriendje van Billy, die in het nummer Expressing Yourself met ‘jazz hands’ koket tussen metershoge jurken door danst. Zijn laatste schreeuw “What we need is individuality” is nogal misplaatst in deze scène, waarin stereotype op stereotype volgt.

Rock en showtune
Hoewel de teksten van de andere nummers evenmin erg origineel zijn is op de muziek zelf weinig aan te merken. Muzieklegende Elton John heeft, op een enkele al te sentimentele ballade na, een leuke mix van rock en showtune gecreëerd. Echte hits zitten er niet tussen, maar de muziek ligt prettig in het gehoor en is een mooie ondersteuning voor de dans. En het niveau van de dans van Billy en zijn collega’s is werkelijk ongekend.

Topdanser Julian Elia
Julian Elia, die de rol van Billy speelt, is met zijn twaalf jaar zonder twijfel de ster van de show. In de prachtige choreografieën van Peter Darling weet Elia een rauwe emotie te leggen die zelfs volwassen dansers niet vaak laten zien. Hoogtepunt is een verrassende interpretatie van het beroemde duet uit Het Zwanenmeer, waarin de jonge Billy samen met een volwassen Billy danst. Dankzij jarenlange training in onder andere Russisch ballet, jazz en tapdance komt de kwaliteit van Elia’s techniek opmerkelijk dicht in de buurt van de volwassen danser.

Geïnspireerd het theater uit
Het script van Billy Elliot is wat grillig, maar dit wordt ruimschoots goedgemaakt door het enorme talent van de cast. Dankzij de originele choreografieën en enthousiaste spelers zullen dansliefhebbers geïnspireerd het theater uit komen. De musical-Billy’s hebben Toronto, Londen en New York al veroverd, het wachten is nu op de eerste Nederlandse Billy.

Gepubliceerd op: 08-09-2011