Tijdens het Springdance festival krijgen liefhebbers de kans nieuwe dansgroepen te leren kennen en oude favorieten terug te zien. Maar ook voor degenen die meer willen weten over de achtergrond van dans zijn er verschillende voorstellingen in de aanbieding. Zo vertelt Olga de Soto in Une Introduction over de impact van het beroemde werk The Green Table (1932) van de Duitse choreograaf Kurt Jooss. Uit haar presentatie, ondersteund met filmmateriaal, blijkt eens temeer dat de invloed van een kunstwerk lang door kan spelen.

Het dansgeheugen
Gezeten aan een tafeltje naast een groot beeldscherm, zit Olga De Soto in een iets te wijde jurk met een stapel foto’s in haar hand. Une Introduction is een mengeling van een dansdocumentaire en een lezing. De van oorsprong choreografe en danseres heeft zich sinds enkele jaren gericht op onderzoek naar het geheugen van danser en publiek van de invloedrijke choreografie The Green Table uit de jaren ’30. In Une Introduction weet zij haar theoretische verhaal boeiend te maken door feiten te ondersteunen met beeldmateriaal van interviews met dansers en toeschouwers.

Diplomaten en oorlog
In The Green Table spelen diplomaten, aan een groene tafel gezeten, de aanzetters tot een oorlog waarin de hele bevolking verwikkeld raakt. Eén voor één gaan de burgers de fatale dans aan met de Dood. Als ook de laatste man zijn eind gevonden heeft, keren de diplomaten terug naar hun tafel en beginnen daar onmiddellijk een nieuwe ruzie. Hoewel Jooss geen uitgesproken politieke choreograaf was, heeft dit werk wel degelijk een politieke lading. The Green Table geeft kritiek op de manier waarop hogere instanties oorlog gebruiken voor hun eigen gewin. De boodschap van het ballet is niet bepaald positief: vrede, althans het behouden van vrede, is in onze wereld niet mogelijk.

Invloed van kunst
Tussen de beelden van interviews en scènes uit het ballet door vertelt De Soto over het leven van Jooss en de ontwikkeling van zijn creatie door de jaren heen. Ondanks de overvloed aan feiten blijft Une Introduction boeiend, dankzij de enthousiaste presentatie en het haast aandoenlijke plezier van De Soto in het bekijken van interviews en de foto’s die ze aan het publiek uitdeelt. The Green Table gaf een stem aan de gevoelens van onrust van het Duitse volk, en is dat sindsdien blijven doen over de hele wereld. Sinds de eerste uitvoering in 1932 is het politiek geladen stuk niet van het toneel verdwenen.

Vicieuze cirkel
Telkens als de Verenigde Staten in een grote oorlog verwikkeld is, duikt The Green Table weer op. In de oorlogen met onder andere Iran en Afghanistan waren er producties van het stuk, en ook nu wordt The Green Table weer opgevoerd. De inhoud van de choreografie is in tachtig jaar tijd  niet veranderd, de aanklacht van het volk is hetzelfde gebleven. Helaas lijkt het erop dat Jooss de spijker op de kop sloeg met de boodschap van zijn werk: we zijn verwikkeld in de vicieuze cirkel van een totale oorlog. Zoals een van de toeschouwers het in zijn interview uitdrukt: ‘It’s a sad thought, but so far we haven’t proved Jooss wrong.’

Gepubliceerd op: 22-04-2011