‘Raak me’, schrijven de elf jonge, onervaren talenten uit de cast van Spring Awakening herhaaldelijk op de spierwitte, houten decorstukken op het toneel. De enige twee ervaren acteurs vegen de tekst steeds weg, maar dat is tevergeefs. Als één man en met puur spel en prachtig harmonieuze zang weet de jeugdige cast het publiek in ieder geval te raken. En goed ook.

Theater M-Lab aan het Amsterdamse IJ is al jaren een plaats waar talent zich in een relatief veilige omgeving kan ontwikkelen. En dit keer is het tijd voor écht jong talent. In samenwerking met Joop van den Ende Theaterproducties werden voor Spring Awakening elf jonge, veelbelovende studenten van verschillende Nederlandse kunstopleidingen gecast. Sommigen net afgestudeerd, anderen bijna aan het einde van hun opleiding. In deze productie krijgen zij de kans om professionele ervaring op te doen. Maar dat is niet de enige reden.

Faust
Spring Awakening vertelt namelijk het verhaal van een groep opgroeiende tieners met een extreme drang om zichzelf te ontdekken. De musical, die een groot succes op Broadway is en maar liefst acht Tony Awards in de wacht sleepte, is rauw, eigenzinnig en vrij van vrolijke choreografieën en meezingers.

 Het verhaal speelt zich af in Duitsland aan het einde van de 19e eeuw, terwijl de regels van de kerk, leraren en ouders de groep studenten in een ijzeren greep houden. Maar de jongeren zijn helemaal klaar om zichzelf te ontdekken: het geloof wordt betwijfeld, met seksualiteit wordt geëxperimenteerd, regels worden doorbroken. En Goethes Faust wordt stiekem gelezen.

Aanstormend talent
Het zijn niet alleen de personages in Spring Awakening die er klaar voor zijn. Het is een goede keuze geweest om juist voor deze productie te werken met studenten: op het toneel breekt de nieuwe generatie pubers met de gevestigde orde, en met deze musical breekt ook een groep nieuwe, talentvolle studenten door. Zij laten zien helemaal klaar te zijn voor het ‘echte’ werk.

Bovendien ligt de kracht van Spring Awakening vooral in het collectief dat de nog onervaren cast vormt. Ze zijn allemaal aan elkaar gewaagd, er is chemie en ze overdonderen het publiek met prachtige, eigentijdse nummers die klinken als een klok. Het thema van de onwetende, ontwikkelende jeugd is van alle tijden en nog altijd herkenbaar. Dat maakt dat de voorstelling echt binnenkomt. Iedereen weet hoe het is om jezelf te moeten ontdekken.

Seks voor het huwelijk is in de tijd van Spring Awakening taboe. Wanneer hoofdpersoon Wendla (Michelle van de Ven) zwanger blijkt te zijn, kan zij dit dan ook niet in verband brengen met de zinderende liefdesscène die daaraan vooraf ging. Want niemand wilde haar in het begin van het stuk vertellen waar ‘de baby’s’ vandaan komen. En nu is haar leven kapot. Ze wordt niet meer geaccepteerd: een scène waarin de wanhoop, afhankelijkheid en onschuld van de tieners op een geloofwaardige manier wordt blootgelegd.

‘Tieten’
Het decor bestaat uit een aantal vierkante, houten blokken, die steeds in een nieuwe opstelling worden geschoven. In combinatie met de witte kostuums van de jonge spelers laten ze het toneelbeeld eruit zien als een puur, onbeschreven wit geheel: een onbeschreven blad. Net zoals de jonge studenten zijn. Naarmate het stuk vordert worden de decorstukken beklad. ‘Raak me’, ‘Ik geloof’, ‘Tieten’ verschijnt er op de eerst zo klinisch witte blokken.

Tegelijkertijd groeien de personages op. Ze struikelen, vallen en breken door barrières heen. Het gaat fout, het doet pijn. Het publiek leeft mee. De parallel met de aanstormende talenten is al snel getrokken. Deze fantastische productie zou voor hen wel eens het begin van iets moois kunnen zijn.

Gepubliceerd op: 22-03-2011