Ook als de mensen niet veranderen in gekke wezens weet Kroos de lezer te verrassen. Ze maakt daarbij gebruik van korte alleszeggende dialogen:

- Wij hebben nog chips thuis.
- Wat voor?
- Gewone.
- Lekker. Van die met rood erop krijg ik jeuk aan de hoeken van mijn mond.

Meer woorden heb je niet nodig om je voor te stellen hoe twee kinderen aan een klimrek met elkaar communiceren.

Lekker kort
De verhalenbundel bestaat uit vierentwintig hoofdstukken van gemiddeld vijf pagina’s lang. Ideaal voor in de trein of op het nachtkastje. Na elk verhaal met een opsommende titel als ‘Pannenkoekenrestaurant. Rood-witgeblokte gordijnen. Man en vrouw van midden dertig. Fluisterboot. Zomer’ moet je het boek even dichtslaan om het in te laten werken.

De verhalen zijn  sterk, doordat Kroos door het schild van de mensen breekt en zich in hun gedachten nestelt. Door alles te beschrijven wat ze daar ziet kun je je als lezer verplaatsen in de (waan)ideeën van sommige personages. Gekke dingen worden daardoor normaal, totdat je jezelf even de tijd geeft om erover na te denken. Je wil het voor je zien en als dat lukt, schud je glimlachend je hoofd: ‘wat een fantasie heeft die meid’, denk je dan.

Alledaagse sprookjes
De verhalen lijken sprookjes voor het slapen gaan, maar dan wel gebaseerd op alledaagse situaties. Geen ridders en jonkvrouwen, maar Zeeuwse inwoners die niet weten hoe ze met een moslima om moeten gaan. Geen kabouter op een paddenstoel, maar een oma die expres haar plas laat lopen en honderddertig wordt.

Grappig
De cabaretière kan in haar prozadebuut ook de nodige grappen kwijt. Soms verschijnt er ongemerkt een glimlach op je gezicht, soms zit je plotseling hardop te lachen. Doorkijk is een aanrader voor iedereen die zich buiten de gebaande paden durft te wagen en houdt van een licht absurdistische kijk op de werkelijkheid. Na het lezen van dit boek kijk je heel anders naar je medemensen. Pret verzekerd.

“Het publiek bleef maar klappen. Het was helemaal wild van haar,” vertelt hij vol verwondert. “Oké, ze was wel heel erg goed met die piano, maar als het klaar is dan is het klaar.” Eliane Rodrigues speelde tijdens Concertgebouw Classics samen met het Nederlands Philharmonisch Orkest de sterren van de hemel en kreeg tot driemaal toe een daverend applaus. “Een toegift had van mij niet gehoeven.”

Jong publiek
“Je hoopt dat door acties voor jongeren de lucht in deze klassieke ruimte naar Hugo Boss of Aber Crombie ruikt. Helaas is de overheersende lucht van Eau de cologne 4711 een feit. Ik denk dat er zo’n twintig procent jong publiek rondliep. De rode loper die was uitgelegd en de bubbels in de pauze gaven wel een bijzonder tintje aan de avond. Ik miste alleen de fotografen,” lacht de vijfentwintigjarige ondernemer. “En waarom gooien ze de bar niet open na afloop? Ik zie dat vaker. Willen theaters geen geld verdienen ofzo?”

Presentatie
“Gregor Bak presenteerde de avond. Hij deed dat à la Hans Liberg. Op een gegeven moment had hij het over een boot en toen zei hij ‘gelukkig stond er geen Italiaanse kapitein aan het roer’. Dat kon het publiek wel waarderen. Tussen de composities door leerde hij ons op een speelse manier nog wat technische dingetjes. Ik weet nu wat een muzikale sequentie is! Gregor speelde niet onverdienstelijk piano en het publiek moest de hand opsteken als het de sequentie herkende. Je kon goed zien dat ook het oudere publiek geen idee had. Dat was wel geruststellend,” grinnikt Wouter.

Programma
“Het programma zat goed in elkaar. Mooie stukken en goede opbouw. Van rustig naar steeds sneller en bombastischer. Naast het feit dat de ombouw voor de pauze heel erg rommelig was heb ik nog één klein puntje van kritiek: er worden klassieke hits beloofd, maar geen enkel stuk doet direct een belletje rinkelen. Bij het Pianoconcert van Chopin zei Gregor Bak: ‘Jullie kennen allemaal Pianoconcert nummer twee, maar wij spelen nummer één’. Dat was wel een beetje jammer.”

Concentratie en beweging
“Ik werd vooral gepakt door de golvende bewegingen van de strijkstokken en de geconcentreerde blikken van de contrabassisten. Hoewel een orkest vrij statisch is, had je toch wel het idee dat er veel gebeurde op het podium. Je bent de hele tijd aan het opletten waar welk geluid vandaan komt en je wordt getriggerd als je een bepaald thema terug hoort komen. Van een paar trompetten die plotseling hun geluid laten horen kan ik echt kippenvel krijgen. Heerlijk!”

Etiquette
“Als je dan naar Het Concertgebouw gaat en vijfenvijftig euro voor een kaartje betaalt, kleed je er dan ook naar! Ik zag verschillende mensen waarbij ik me afvroeg of ze echt niet iets sjiekers in de kast hadden hangen thuis. Uiteraard gaat het erom dat je geniet van de muziek, maar ik hou er wel van als men een sjiek avondje uit ‘serieus’ neemt en zich er ook naar kleedt.”

Verliefd
“Voor mij zat een ouder echtpaar. Toen het laatste muziekstuk van Dvořák werd ingezet keek zij hem aan en hij keek heel verliefd terug. Daarna zag ik haar grijze haar meewiegen op de muziek. Superschattig!”

Eindoordeel
“Ik heb me geen seconde verveeld. Het was echt heel erg mooi. Toch zit ik liever in de kleine zaal omdat daar alles iets meer op je afkomt. Ik denk ook dat qua samenstelling van het programma Tracks geschikter is voor jeugd. Op 26 januari speelt meestercellist Matthew Barley las ik. En kaartjes kosten maar 19 euro. Ik raad het iedereen aan.”

“Een vervolg en commentaar”. Zo moet het publiek deze vierde coproductie tussen het Nederlands Blazer Ensemble en Iva Bittová zien. De theaterbezoeker die voor de eerste keer kennismaakt met deze vrolijke vrouw laat zich echter verrassen door het afwisselende programma dat gevuld is met folk, pop, avant-garde en klassieke muziek. Het kost de eigenzinnige muzikante geen enkele zichtbare moeite om te switchen tussen die muziekstijlen. Af en toe geeft ze een gil, dan weer maakt ze zoete vogelgeluidjes.

Eigen stijl
Haar vader, een Hongaar met een Roma-achtergrond, stimuleerde haar om haar eigen muzikale pad te kiezen. Vanuit New York componeert ze nu vervreemdende muziekstukken die haar sterk onderscheiden van de gevestigde orde. Haar ferme en eigenwijze aanwezigheid op het podium maakt plaats voor een bescheiden vrouw die met een verlegen glimlach en licht gebogen schouders het aanhoudende applaus in ontvangst neemt.

Hechte band
Haar fysieke vertoning weerspiegelt haar muzikale uitingen. Soms is ze ondeugend, dan weer supereigenwijs. Bittová daagt de heren en dames van het ensemble uit tot een Big Band-achtige jamsessie en verleidt contrabassist Wilmar de Visser tot een lief duet. Dat ze een sterke band heeft met de muzikanten van het Nederlands Blazer Ensemble is te zien aan de vele onderonsjes; subtiele knipoogjes, knikjes en pretoogjes.

Beetje gek
Niet alleen Bittová is een beetje gek. Ook de muzikanten van het Nederlands Blazers Ensemble staan erom bekend dat ze niet in een hokje te stoppen zijn. Dorian Cooke beweegt als slangenmens mee met de melodie en hoboïst Bart Scheemann doet dat zelfs op zijn sokken. Iedere musicus heeft op een bepaalde manier zijn of haar eigen minute of fame in de vorm van een solo of een duet. Hoewel de composities die gespeeld worden door het ensemble melodieus zijn en goed zijn uitgevoerd, hebben ze de funny lady nodig om naar een hoogtepunt toe te werken.

My funny lady is een verademing voor de muziekliefhebbers die op zoek zijn naar een verfrissend geluid en houden van musici die lekker zichzelf zijn. Zij zullen met deze coproductie zeker niet teleurgesteld worden.

Fotografieboeken, dichtbundels, designmeubels, hippe kleding en tickets voor het theater. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is te koop ShopCultuurBewust.nl, een virtuele winkelstraat waar kunstenaars hun producten aanbieden voor een zeer schappelijke prijs. Lees verder door op de foto’s te klikken.

Als je de actualiteit een beetje zat bent of geen thema meer kunt verzinnen, kun je altijd nog een show maken over cabaret an sich. In Cabaret voor beginners stipt cabaretière Brigitte Kaandorp de tien stadia van een goede cabaretvoorstelling aan. Het lichtontwerp is prachtig en ondersteunt de zowel de verplichte meezinger ‘Wat is de bedoeling’ als de intieme ballade ‘Thuis’.

Sex sells
Het decor bestaat uit verschillende huiskamersettings en schept de verwachting van een gevarieerde voorstelling. Die verwachting wordt waargemaakt. Kaandorp wisselt niet alleen tussen poppenkast en operabalkon, maar ook van kleren. Daarbij zoekt ze de grens letterlijk op. “De couturier zegt dat ik het kan hebben,” praat ze haar outfit (een korte witte blouse op een netpanty) goed.

Wat is dat toch met die vrouwelijke cabaretières van boven de vijfenveertig? Lenette van Dongen gaat in Nazomer ook al uit de kleren. Toegegeven, sex sells nog steeds en ja Brigitte, op zo’n kont is menige ANWB-vrouw jaloers.

Cabaretcursus
De Haarlemse cabaretière doorbreekt geregeld de zogenaamde vierde wand door haar publiek eraan te herinneren dat het in een cursus zit. “Iedereen kan dit,” stelt ze haar toeschouwers gerust. “Er is alleen één voorwaarde om jezelf cabaretier te noemen; er moet wel om je gelachen worden.” Daarin slaagt ze zelf met verve. Zelfs bij hele flauwe grapjes ligt het vrouwelijke publiek dubbel. Tijdens de schetenparade komen ook de mannen niet meer bij.

Het Utrechtse publiek stelt de ene na de andere vraag in het vragenrondje ter afsluiting van de cursus. “Hoe trek je volle zalen?” roept een man. Kaandorp grijnst even: “Dat is dertig jaar kei- en keihard werken.”

Echte fans
Een daverend applaus volgt. Niet één, maar drie keer. Want, zo hebben de cursisten zojuist geleerd: een luid applaus is reden voor een toegift. Ze zingt nog drie klassiekers en wuift daarna met een geveinsd boos gezicht iedereen de zaal uit. Daarmee is ze toegekomen aan punt tien van de cursus: “En nu wegwezen allemaal!”

Lees meer door op de afbeelding te klikken.

In Een liefde in Luxor draait het allemaal om de zieke lady Duff Gordon. Ze behoort tot de high class van het Victoriaanse Londen, een tijd die zich kenmerkt door de goede zeden. Milady is zo ziek dat ze naar Egypte afreist om haar levenseinde uit te stellen. Haar dienstmeisje Sally Naldrett is de hoofdrolspeelster van de roman; de verzonnen geschiedenis wordt door haar ogen verteld. Sally reist met haar lady mee en wijkt niet van haar zijde. Totdat de knappe hulp in de huishouding Omar zijn intrede doet.

Victoriaanse stijfheid
Dat het hele verhaal zich afspeelt in de Victoriaanse tijd wordt op iedere pagina duidelijk. De corsetten en hoogopgeknoopte jurken worden vervangen door Arabische kledij, maar zodra milady dat noodzakelijk acht, worden de veters hard aangetrokken.

Het ene moment kamt lady Duff Gordon nog de haren van haar diensmeisje, het andere moment ontzegt ze haar de toegang tot haar huis.Die onoverbrugbare hiërarchie dringt tot je door wanneer Sally een beeld van zichzelf schetst: “Ze hield van me, dat staat vast, dat wist ik en daarvan was ik altijd overtuigd geweest, maar het bleek dat ze van me hield als van een lievelingshuisdier.”

Duizen-en-één-nacht
Uiteindelijk is de haat van milady en het verdriet van Sally allemaal de schuld van een man. Omar Aboe Halaweh laat de Engelse vrouwen de wonderen van Egypte zien. De tempels die het gezelschap bezoekt, waren toen nog niet gevuld met duizenden zwetende toeristen. De wegen waren nog niet volgestroomd met stinkende auto’s. Als lezer droom je weg bij het idyllische beeld van jonge avonturiers die onder een flonkerende sterrenhemel hun matje neerleggen in de Osiriskamer van de eilandtempel van Philae.

Ook Sally droomt weg, in de armen van Omar. En daar is milady niet van gediend. De tweede helft van het boek is volledig gewijd aan de kwellende pijn die het dienstmeisje daardoor ondergaat. Je leeft mee met Sally en haar onvermogen frustreert mateloos. Voor een historische roman, waarin het overgrote deel van de gebeurtenissen is verzonnen, wordt het tragische lot van Sally iets te lang opgerekt. Hierdoor leer je de personages wel zodanig goed kennen dat het einde plots komt en onbevredigend is.

Werkgelegenheid
De vierentwintigjarige onderneemster, die met haar concept eerder dit jaar al de UtrechtInc Award, de Egeria Jonge Ondernemersprijs en de New Venture prijs in de wacht sleepte, wint met deze prijs nog eens 1000,- euro die zij kan investeren in haar onderneming.

“Marjolein is de echte winnaar omdat ze niet alleen een innovatieve onderneming heeft, maar ook omdat ze in tijden van crisis werkgelegenheid creëert”, aldus oud-directievoorzitter ING-bank Midden Nederland Henk Beekers.

Cultureel ondernemen
ShopCultuurBewust.nl werd opgericht vanuit de behoefte om kunstenaars cultureel te laten ondernemen en consumenten snel een uniek cadeau te laten vinden. In plaats van een Expo-mok of een doos bonbons kun je je beste vriendin ook een kaartje voor het theater geven. De cadeausuggesties worden gedaan door shopassistente Super Lisa op basis van het facebookprofiel van de jarige.

“Kunstenaars zijn creatief, maar vaak niet ondernemend genoeg. Culturele instellingen hebben fantastische voorstellingen te bieden, maar weten niet hoe ze jongeren moeten bereiken. ShopCultuurBewust.nl verbindt deze doelgroepen met elkaar”, aldus Theunissen.

ShopCultuurBewust.nl
Met ShopCultuurBewust.nl stimuleert Theunissen het cultureel ondernemerschap en maakt zij consumenten duidelijk dat zij ook cultuur cadeau kunnen geven. Shopassistente Super Lisa zoekt op basis van facebookprofielen voor iedere vriend een geschikt cultureel cadeau. Dat kan variëren van een theaterkaartje tot een boek, van een schilderij tot een design salontafel.

Cultureel ondernemen
Theunissen won met dit concept eerder al de Egeria Jonge Ondernemersprijs, de Utrecht Inc. Award en de New Venture prijs. “Kunstenaars zijn creatief, maar vaak niet ondernemend genoeg. Culturele instellingen hebben fantastische voorstellingen te bieden, maar weten niet hoe ze jongeren moeten bereiken. ShopCultuurBewust.nl verbindt deze doelgroepen met elkaar.”

Tickets voor Bas van Nina de la Croix zijn te koop via ShopCultuurBewust.nl.