Alleen op de wereld is een voorstelling naar het beroemde verhaal van Hector Malot over Remi. Remi heeft, voor zover hij weet, geen ouders meer en zwerft van plek naar plek op zoek naar een fatsoenlijk leven. Een ontroerende voorstelling die zowel jong als oud tot het einde  in zijn greep houdt.

Ondanks het feit dat Theatergroep MAX. theater maakt voor de jeugd, zijn er in de schouwburg vooral volwassenen aanwezig. De voorstelling is ook duidelijk niet alleen voor kinderen, een aantal zinspelingen is enkel te begrijpen voor het oudere publiek. Hieronder valt onder andere de steeds terugkerende regel  van een Frans Liedje: “Non, non, rien n’a changé”. Alles blijft hetzelfde voor Remi, tot een lichtpuntje op het eind van zijn reis alles verandert.

Vertellen in plaats van verbeelden
In Alleen op de Wereld wordt veel overgelaten aan de interpretatie van de toeschouwer. Zo wordt het publiek meegenomen naar vier verschillende locaties in de schouwburg, waar op elke plek een deel van het verhaal afspeelt. Met een minimalistisch decor en slechts enkele rekwisieten wordt de wereld van Remi voor de ogen van de toeschouwer opgebouwd.

De vertellende acteurs van theatergroep Max. dragen daar aan bij. De omgeving wordt uitgelegd in plaats van getoond. Dit is ook een van de krachten van Alleen op de Wereld; door niet enkel te spelen, maar grote delen van het verhaal gewoon te vertellen is er veel ruimte voor eigen interpretatie en dat houdt de toeschouwer scherp.

Iedereen is Remi
De  vijf jonge acteurs van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU) maakten, samen met Moniek Merkx , artistiek leider en regisseur van theater groep Max., een voorstudie van deze voorstelling. Ze zijn goed op elkaar ingespeeld en wisselen feilloos van rol gedurende de voorstelling. Er is namelijk niet één Remi; ze zijn alle vijf Remi, en daarmee alle vijf ook weer niet.

Door middel van het spel wordt constant duidelijk wie zich in de ‘Remi-rol’ bevindt, en wie of wat de andere spelers verbeelden. De verschillende Remi’s  laten zien dat iedereen diep van binnen wel eens Remi is. Zo heeft iedereen wel eens het gevoel alles alleen te moeten doen, en daarmee is de rol van Remi universeel. Ook laat het zien dat niemand echt alleen is, dat iedereen hetzelfde meemaakt en dat er altijd iemand is die kan helpen. Een niet zo eenzame Remi in Alleen op de Wereld dus.

Niet alles wordt getoond in Alleen op de Wereld, maar dat houdt het verhaal luchtig en zorgt ervoor dat het jongere publiek de aandacht vast kan houden. De interactie tussen spelers en publiek zorgt soms voor mooie momenten, bijvoorbeeld als iedereen naar de volgende ruimte moet doorlopen en de acteur vraagt: “gaan jullie mee?”. Een van de jongere kinderen antwoordt: “Ja we gaan mee! Of nou ja, ik in elk geval wel hoor!” Dit geeft de voorstelling extra charme.

Voor iedereen die zich jong genoeg voelt
Alleen op de Wereld is een sterk theaterstuk waar niet alleen kinderen van kunnen genieten. Het is een voorstelling, zoals ook het motto van theatergroep Max. luidt: “voor iedereen die zich jong voelt.” Door de symboliek van de verschillende Remi’s geeft het de kijkers extra moed om door te zetten ondanks alle tegenslagen. De prachtig uitgewerkte voorstelling is voor de vijf jonge acteurs een veelbelovend begin voor een glorieuze toekomst.

17-08-2010