In tijden van economische crisis is er ook behoefte aan absolute ontspanning: Crazy Shopping – The Musical is de eerste ‘feelgood musical’ die inspeelt op het fenomeen ‘shopaholic’. Voor veel vrouwen zal deze show misschien een vlaag van herkenning oproepen, maar na het zogenoemde ‘2,5- uur durende ortasme’ (dat is écht te lang) is het toch vooral een leeg gevoel dat achterblijft.

Drama
De ‘Stop Ons Shoppen- kerk’ onder leiding van Dominee Bob (Tony Neef) fungeert als uitgangspunt van de show. De dominee ontvangt shopaholics om ze te helpen met afkicken van hun verslaving. Deze kerk is niet zomaar een verzinsel: hij bestaat echt in New York. Echt geloofwaardig wordt het echter niet gebracht, want de verhaallijn die het publiek krijgt voorgeschoteld  is er een om van te duizelen. De rode draad is een afzichtelijke, zilver glitterende ‘limited edition Kinsa Tanaka- tas’, die aanleiding geeft tot veel drama. De vier shopverslaafde hoofdrolspeelsters hollen van het ene naar het andere schandaal en de intriges zijn niet van de lucht.

Parodie
Het script heeft iets weg van een kruising tussen Gooische Vrouwen en Sex and the City. Dit, in combinatie met de ontzettende uitvergroting van karakters en het (bewust?) slechte acteerwerk maakt de musical tot een parodie op ‘de moderne vrouw’: een vrouw die vrijwel alleen over haar buitenkant nadenkt en weinig anders doet dan shoppen. Een voorbeeld hiervan is de crematiedienst van Mari-Claire (een wandelende reclamezuil voor plastische chirurgie, gespeeld door Renske Hoeksema). Terwijl haar lichaam tot as vergaat in de oven, zingen de vier shopaholics een crematiemedley met nummers als Relight my fire, Burn baby burn en Fire. Af en toe klinkt er een harde knal: haar borsten komen in aanraking met de vlammen.

Ook het feit dat er bekende en populaire muziek wordt gebruikt draagt bij aan deze parodievorming. Zo zingt Tony Neef vol overgave het hartverscheurende nummer Why God uit Miss Saigon (waarin hij zelf de hoofdrol speelde) tijdens het meest dramatische moment van de avond: het spaarvarkentje dat hij van zijn ouders kreeg valt in duizend stukken. Een vorm van zelfspot die wel te waarderen is.

Over the top
Verder zit de show vol met andere goedbedoelde grappen die helaas niet altijd leiden tot een lach in de zaal. Het verhaal en de humor is te veel van hetzelfde en na een uur weet de show niet iedereen meer te boeien. De bekende Nederlandse hits die zijn aangepast aan het verhaal houden het publiek wel goed wakker en zijn soms zelfs verrassend goed gekozen. Het duet (Bløf – Omarm) tussen Casey Francisco (Donna) en Tony Neef is prachtig gezongen, maar zorgt helaas niet voor kippenvel omdat het moeilijk is om mee te leven met de personages.

Desalniettemin hebben de bezoekers het af en toe goed naar hun zin: dan wordt er enthousiast meegeklapt met klassiekers zoals Ain’t no mountain high enough en Ik leef niet meer voor jou. Allemaal schitterend gezongen door de erg sterke cast, waarin de klassieke stem van de succesvolle operazangeres Miranda van Kralingen opvalt. Ook de kostuums passen goed bij de over-the-top-sfeer en de mooi aangeklede levende paspoppen sluiten mooi aan bij het thema.

Miskoop
Op de valreep richt dominee Bob zich nog even tot de shopaholics in de zaal: “Jullie hebben helemaal niks nodig, wees eens tevreden!” Er volgt een korte therapie en even later stroomt het publiek met een lach op het gezicht (en een goodybag!) naar buiten. Na afloop blijft er echter slechts een gemoedstoestand over die menig vrouw wel zal herkennen van na het winkelen: een leeg gevoel (en een lege portemonnee). Tijdens de show wordt het publiek wel aardig vermaakt, maar het gebrek aan inhoud en lijn maakt van Crazy Shopping – The Musical toch een miskoop.

13-08-2010