Low yo yo stuff is de nieuwe muziektheatervoorstelling van het Noord Nederlands Toneel (NNT), gebaseerd op het leven en het werk van Captain Beefheart, die in de jaren ’60 met zijn muziek een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten.

In Low yo yo stuff speelt Frank Lammers een aan LSD verslaafde man die op zoek is naar het verloren album van Captain Beefheart, dat wegens juridische problemen nooit is uitgebracht. De man gelooft in het hoofd van Beefheart te zijn geboren en is volledig de weg kwijt in zijn leven: “Ik krijg niet eens één leven voor elkaar. Ik blijf hangen als een naald in een groef.”  Hij voelt zich opgesloten in de totale vrijheid die de geest van de Captain hem biedt. Hij beschrijft zijn hallucinerende trips en de bijzondere gedachtegangen van Beefheart. In zijn te kleine trainingspak is Lammers zeer geloofwaardig als de geobsedeerde, verslaafde fan. Ook als zanger van de band weet hij het publiek in zijn greep te krijgen.

Don van Vliet, alias Captain Beefheart, en The Magic Band stonden in de jaren ’60 bekend om hun onconventionele, compromisloze eigen muziekstijl. Volgens het NNT koppelde Van Vliet aardsheid aan complexe ritmes en bracht hij surrealistische teksten met een bijzondere eigenzinnige voordracht.

Er worden dit seizoen door verschillende theatermakers voorstellingen gemaakt over bekende iconen uit onder andere de muziek en filmgeschiedenis. Regisseur Madeleine Matzer maakte bijvoorbeeld een voorstelling over Marilyn Monroe en Niki Romijn een voorstelling over Kate Bush. Theater kan een nieuw perspectief bieden op deze figuren. In de voorstelling Low yo yo stuff probeert regisseur Ko van den Bosch via Lammers het publiek een beeld te geven van de legendarisch muzikant. De voorstelling lijkt vooral een soort eerbetoon te zijn aan zijn muziek en gedachtegangen.

Low yo yo stuff wordt met recht een muziektheatervoorstelling genoemd. De live band bestaat uit vijf muzikanten: Wouter Planteijdt, Dolf Planteijdt, Joost Buis , René van Barneveld en Richard Heijerman. Muzikaal zijn deze mannen zeer sterk en zorgen ze ervoor dat de tribune de hele avond heen en weer deint door de stampende voeten van het publiek. De live band dient als geluidswand voor de surrealistische verhalen van Lammers, maar verzorgt daarnaast vele nummers van The Magic Band. De songteksten worden op een groot schilderdoek geprojecteerd, zodat deze bijzondere teksten niet aan het publiek voorbij gaan.

De grote schilderdoeken maken onderdeel uit van een decor dat de illusie opwekt van een museum van verloren werk van Van Vliet. Beefheart was naast muzikant namelijk ook schilder en beeldend kunstenaar. In het midden van het podium staat een tafel met allerlei spullen van Captain Beefheart: songteksten, platen, foto’s, maar ook vele flessen drank. Een prachtig gezicht zijn de dansende robots in de lucht, die gemaakt zijn van karton en plastic buizen.

De zoektocht naar het verloren nummer van Beefheart eindigt met een Nederlandstalige eigen versie van Beefhearts muziek. Is dit het verloren nummer? De teksten passen zeker binnen het repertoire van Beefheart. De voorstelling eindigt met een prachtig rustige gitaarsolo en een staande ovatie van het publiek.

16-04-2010