Het duurde dit jaar maar een week voordat het volledig uitverkocht was. Nog niet eerder was het zo snel gegaan. En dus bleven er veel vaste klanten thuis, en stroomden de andere 60.000 festivalgangers afgelopen donderdag het campingterrein van Lowlands op. Net als andere jaren werd het terrein tot in de kleine gaatjes gevuld met tentjes en stonden er lange rijen voor de toiletten. Maar dit alles kon de bezoekers niet uit hun opgewekte stemming halen, want het hoort er allemaal gewoon bij.

Lowlands is misschien wel het meest veelzijdige festival in Nederland. Er staan dan ook veel verschillende acts waaronder theatershows, lezingen, films, cabaretiers rustige muziek, wereldse muziek en harde metal. Dit alles komt bijeen op een terrein dat tot in de kleinste details is aangekleed met artistieke creaties. Lowlands is niet gewoon een festival, maar een hele ervaring op zich. Verschillende soorten mensen kunnen op lowlands hun eigen bijzondere programma samenstellen. Zo beleven ze hetzelfde festival,  maar toch anders….
Hier volgt een overzicht van de muzikale acts op lowlands 2010.

Vrijdag

Feestelijk begin
Het festival werd dit jaar geopend door de Belgen van Triggerfinger en Cymbals eat guitars. Maar het echte feest begon dit jaar met het Noorse wereldwonder Jaga jazzist. Dit negenkoppige orkest was gewapend met drums, synthesizers, gitaren, een willekeur aan blaasgeweld en om dit alles af te maken een magische xylofoon. Dit alles brengt een complete chaos die grenzen verlegt en veel verschillende muziekstijlen fuseert tot een uniek muzikaal geheel. Diegenen die geënthousiasmeerd raakten van deze Noorse helden, waren echter snel teleurgesteld door hun landgenoten Katsenjammer, die iets te poezelige bluegrass met een catchy popjasje speelden. Gelukkig bood Selah Sue uitkomst, want waar ze vorig jaar nog als een klein onschuldig meisje met een gitaar op het podium stond, is zij nu uitgegroeid tot een ware ‘stage diva’ omringd met band.. Haar ragga soul liedjes en teksten mogen simpel zijn, maar haar performance is van grote klasse.

Aan het einde van de middag klonken de melancholieke Indiepop klanken van Broken bells door de alpha-tent. Waar de één lekker stond te genieten, zocht de ander hardere rammelgitaren met countryinvloeden op bij Band of horses. Als dit nog niet voldeed, kon men ook naar de topper Imelda May. Deze Dublinner bespeelde het publiek met een mix van zowel blues als hartverwarmende countryklassiekers.

Avond heeft nog meer in petto
De Franse band Air was ’s avonds aan de beurt. Hun muziek karakteriseert zich door vintage synthesizers die een mix van progrock en lounge ter gehore brengen. Ondanks dat deze band goed is in de improvisaties op het podium, leent de muziek zich meer voor achtergrondmuziek in films en documentaires in plaats van een groot festival. Het tegenovergestelde valt te zeggen van de klassieker The specials. Het publiek skankte in het rond op de zeer muzikale klanken van de grondleggers van de 2-tonen ska.

Nadat het festival werd afgesloten met Blink-182 en Groove Armada, werd het terrein weer omgetoverd in een waar dansfestijn met verschillende Dj’s. Waar de een uit hun dak ging op het nieuwe Zeroo’s heroes (in plaats van 90’s now van vorige jaren), ging de ander tekeer op de drum ’n bass klanken van Black sun empire, Ed Rush en Noisia. Zelfs de Duitsers onder ons konden hun lol niet op met de Deutsche biergarten boys. En toen dit alles dan echt afgelopen was, konden de echte diehards nog door in de 24-uurstent, terwijl de anderen lekker hun roesje gingen uitslapen.

Zaterdag

Ontwaken
Langzaam aan ontwaakte de camping en stroomden de eerste fanatiekelingen richting de T’ai Chi. De meesten begonnen echter met Lowlands zingt, waarbij er  op verscheidene nummers werd meegebrald door het publiek. Duidelijk was dat R&B niet gewaardeerd wordt op lowlands, want een luid fluitconcert volgde totdat het volgende nummer werd gedraaid.

Voor degenen die niet van karaoke houden, was er nog hoop bij Jesca Hoop, een Californische groep die traditionele folkmuziek vierstemmig liet klinken. De overgang naar de harde metalrockende Finntroll lijkt dan ook raar, maar beviel menig festivalganger goed. De Grolschtent stond dan ook aardig vol. Ook Laura Marling, een Britse indiefolkzangeres, trok veel publiek. Een goede zangeres met veel talent is ze zeer zeker, maar je moet wel houden van haar rustige songs.

Keuzes te over op zaterdag
Eind van de middag moest het publiek pas echt gaan kiezen. De keuze was niet gemakkelijk, want werd het nou de You-tube hit Jack Parow uit Zuid-Afrika of de Britse folkrockers Mumford & Sons. Het bleek uiteindelijk niet veel uit te maken, want beide bands verpletterden het publiek. Maar de echte topper van de dag was toch Marina and the diamonds. Beginnend met een pianoballad, trok ze al massaal toeschouwers. Toen vervolgens de band haar kwam ondersteunen veranderden haar songs in een meer new-wave stijl met een theatraal karakter, waarbij het publiek niet anders kon dan dansen. Haar eerste album is misschien nog maar net uit in Nederland, maar hier zullen we zeker nog meer van horen.

De avond was net begonnen toen ook de Nederlandse rockster Anouk het podium betrad. Massaal kwamen de mensen aan stromen, waardoor alle heuvels naast de tent over vol lagen. Het is duidelijk dat Anouk zeer gewaardeerd wordt in ons kikkerland en het leek dan ook niemand te deren dat ze een verzameling hitjes ten gehoren bracht. De muzikale intermezzo’s, zoals we ze zeker wel eens eerder bij haar gehoord hebben, werden achterwegen gelaten, waardoor het eigenlijk maar een kil optreden was. Ditzelfde commentaar kreeg ook de afsluiter Snow patrol. Nog steeds waren er gillende fans onder het publiek te vinden, maar blijkbaar beginnen de kritische toeschouwers onderhand toch wat meer te verwachten.

Dit hadden ze dan ook beter kunnen zoeken bij Beach house, want dit Amerikaans duo speelden hun gekarakteriseerde trage, sfeervolle ritmes en spookachtige lyrics zonder moeite. Hun stijl wordt dan ook niet voor niets vaak “dream pop” genoemd.

Zondag

Lowlands blijft divers
De laatste dag was alweer aangebroken toen de eerste mensen zich verzamelden bij The low anthem. Zij brachten een heel scala aan instrumenten mee en brachten een kunstzinnige complexiteit aan muziek.  Verrassender was echter de  Nederlandse band Go back to the zoo. Ze speelden slechts een half uur, maar dit was meer dan voldoende om de festivalganger weer in de juiste stemming te krijgen. Dankzij deze ‘state of mind’ kostte het de toeschouwers ook weinig moeite om verder te dansen op Staff benda bilili, een Congolese band van vroeger dakloze muzikanten. Een heerlijk swingende mix van ballads, funk en soukous gaven lowlands het wereldse tintje. Hierna kwamen ook Kalio Gayo(folk), Gentleman & the evolution (reggea) en Yeasayer (indierock) aan de beurt. Maar echt knallen deed het bij Pendulum, die een fantastische mix van electrorock en drum ’n bass tevoorschijn toverden  in een knallende liveshow.

Je zou verwachten dat het nu wel weer genoeg spektakel was, maar niets is minder waar. Wederom liet lowlands zien dat het ook met zijn tijd meegaat en ook You-tube hits programmeert. De Zuid-Afrikaanse rapper ‘Die antwoord’. Hij mocht het publiek vermaken dat zich iets te oud voelde voor de nog altijd hartenstelende band 30 seconds to mars. Deze twee totaal verschillende acts geven de variatie van het festival goed weer.

Grote namen sluiten af
’s Avonds loopt het festival, wat betreft de bands, ten einde met Placebo, Massive Attack en de slotact Queen of the stone age. De alternatieve emoklanken van Placebo werden moeiteloos opgevolgd door de mysterieuze, ritmische en organische triphop klanken van Massive Attack. Een heerlijk muziekje om lekker op weg te dromen en heen en weer te wiegen. Om vervolgens weer wakker te worden gemaakt door de gierende Britpop gitaren van Queen of the stone age. Een band die keer op keer bewijst festivalwaardig te zijn, maar ze zullen in de toekomst op hun tellen moeten passen. Hun concert werd namelijk op het einde volledig weggefloten toen de heren besloten een kwartier eerder te stoppen.

Het publiek van Lowlands blijkt dus veelzijdig, breed georiënteerd, maar duidelijk ook zeer kritisch.

Bekijk ook de foto’s…

26-08-2010