Zanger en oprichter James Murphy heeft aangekondigd dat This is Happening de laatste plaat van LCD Soundsystem zal zijn. Murphy nadert de 40 en heeft geen zin meer in touren. Het is begrijpelijk dat zijn platenlabel DFA ook aandacht nodig heeft, maar het is wel bijzonder jammer! Zou deze plaat net zo divers zijn als zijn twee voorgangers? Zijn de beats weer net zo dansbaar? Reken maar van yes.

LCD Soundsystem ken je ongetwijfeld van de hit ‘Daft Punk is playing at my house’, afkomstig van hun alom bejubelde debuutalbum. Daarop wilde nog wel eens een punknummer voorbij komen, maar dat behoort inmiddels tot het verleden. Toch schaadt het de diversiteit niet. Ook dit album grossiert in muziekstijlen, met invloeden uit de britpop, jaren ’80, disco en funk. Voor een New Yorkse band klinken ze wel heel erg Brits.

Het eerste nummer, ‘Dance Yrself Clean’, houdt de spanning er lang in. Drie minuten lang bouwt de muziek op naar het punt waar de beat er eindelijk in knalt op vol volume. Dit is wat je noemt gebruik maken van dynamiek! De beat en synthesizer zijn zo lekker dat je wel móet meebewegen. Murphy zingt er half gillend overheen. ‘One Touch’ is ook zo’n nummer dat lekker doorbeukt. De andere nummers met een beat zijn meer laid back en neigen  naar pop of lounge.

Je zou kunnen zeggen dat LCD Soundsystem twee gezichten heeft. Aan de ene kant zijn er de uiterst dansbare liedjes, aan de andere kant de meer op britpop georiënteerde nummers. ‘All I Want’ doet bijvoorbeeld sterk aan ‘Heroes’ van David Bowie denken. Hetzelfde ritme, dezelfde slepende gitaarpartij eroverheen. Het riekt bijna naar plagiaat. Ondanks dat is het een heerlijk nummer waar je als het ware in verdwaalt. ‘Drunk Girls’ is ook zo’n typisch Brits aandoend retronummer.

Het meest experimentele nummer op de plaat is ‘Pow Pow’, waar Murphy, begeleid door een beat, vertelt over een schietpartij die hij ziet. Ook hier komt de bas er pas op de helft in. Misschien is dat wel één van de grootste verdiensten van LCD Soundsystem: de gestage opbouw waardoor de spanning wordt vastgehouden. In sommige nummers volgt uiteindelijk een ontlading met een aanstekelijke beat, andere nummers blijven gelijkmatig opbouwen. LCD Soundsystem weet in ieder geval telkens het maximale uit hun nummers te halen.

Als deze laatste tour achter de rug is, zal James Murphy zijn volledige aandacht kunnen richten op zijn platenlabel. Wij zullen ons ondertussen tevreden moeten stellen met de drie albums die LCD Soundsystem heeft nagelaten. Het is goed om te stoppen op je hoogtepunt, zullen we maar zeggen.

22-05-2010