Lana del Rey’s eerste album Born to Die ligt sinds vorige week over de hele wereld in de winkels. De misschien wel meest besproken artieste van de afgelopen maanden stond binnen een dag in meer dan tien landen op nummer één  in de albumcharts. Maar kan het album dit singledebuut evenaren of zelfs overstijgen?

Dat valt een beetje tegen. De prachtige debuutsingle ‘Video Games’ wordt eigenlijk op het gehele album niet overtroffen. Toch is het album geen teleurstelling, want de sfeer, de elegantie en de klasse die de artieste via haar muziek uitstraalt, is niet te ontkennen.

Originaliteit, klasse en stijl
Wat haar muziek precies die klasse geeft, is moeilijk te beschrijven. De manier waarop Del Rey haar nummers ten gehore brengt is origineel en uniek voor deze tijd. De zachte stem à la Nancy Sinatra is prachtig. Daarnaast heeft ze haar uiterlijk mee. De videoclips van onder andere de titelsong ‘Born to Die’ zijn van bijzonder hoge kwaliteit.

Ze is tegelijkertijd ongenaakbaar en ontzettend kwetsbaar in haar persoonlijkheid. De teksten op haar album tonen dezelfde tweestrijd. Ze brengt het trieste “The road is long, we carry on trying to have fun in the meantime” in het het nummer ‘Born to Die’ ten gehore en het gelukzalige “Heaven is a place on earth with you” in ‘Video Games’.

Geen spannend album
Het aanbod aan nummers op het album is vrij vlak. Naast ‘Video Games’ en ‘Born to Die’ zijn slechts twee andere nummers interessant. ‘Dark Paradise’ is een aanstekelijk nummer met een soort hiphop-achtige beat eronder. Het refrein nodigt uit om uit volle borst mee te brullen. Heerlijk. Daarnaast is de bonustrack ‘Lucky Ones’ een verademing. Een klein liedje om verliefd op te worden. Toch is er geen nummer dat het album echt spannend maakt. De nummers hebben qua sfeer en inhoud vaak dezelfde strekking.

Twijfelachtige geloofwaardigheid
Wat Lana Del Rey misschien nog wel het meest achtervolgt, is de manier waarop ze haar bekendheid heeft verworven. Eerder heeft ze geprobeerd onder haar echte naam Lizzy Grant als artieste door te breken, maar dat mislukte. Na een make-over van haar uiterlijk en verandering van haar naam en muziek is ze wel succesvol geworden. Veel critici en muziekliefhebbers betwijfelen haar geloofwaardigheid hierdoor. Zij zien haar als een product en niet als authentieke artiest.

Ook haar live optredens zijn niet consistent te noemen. De soms erg slordige performances doen bij menigeen de wenkbrauwen fronsen. Het is wachten op haar tweede album om te zien of Del Rey zich als artiest daadwerkelijk kan bewijzen. Gelukkig is Born to Die wel goed genoeg om ons tot die tijd te vermaken.

11-02-2012