Tijdens Lowlands liet de Australische band The Temper Trap al eens zien wat ze waard zijn. Zondagavond deden ze dit kunstje nog eens over in de Melkweg te Amsterdam. Zelfs het weeralarm kon hun fans niet weerhouden om, met grote vertragingen en risico om te stranden, naar het concert te komen. Gelukkig was het al deze moeite meer dan waard.

Hoewel zanger Dougy Mandagi zich die middag nog afmeldde voor het geplande interview wegens keelproblemen, was hier ’s avonds gelukkig niets meer van te merken. Na een kort voorprogramma begonnen de bandleden aan hun muzikale avontuur.

De weg naar succes
The Temper Trap is een relatief onbekende rockband met vier leden: Dougy Mandagi (zanger), Lorenzo Silitto (gitarist), Jonathan Aheme (bassist) en Toby Dundas (drummer). Hun muziek kenmerkt zich door een atmosferische sound met klinkende gitaren, bombastische ritmes en hunkerende zang. De mannen uit Australië zijn in eigen land nog niet echt bekend. Het was dan ook een grote verrassing toen hun debuutalbum aansloeg in Europa. In sneltreinvaart braken ze door in met name Engeland, maar ook in Nederland worden ze momenteel groots gepresenteerd. Deze week is het nummer ’Sweet disposition’ zelfs Megahit op radio 3fm. Hun verhuizing onlangs naar Londen, geeft de band meer bewegingsvrijheid om hun succes in Europa uit te breiden.

Show van strakheid en muzikaliteit
Zodra de mannen van The Temper Trap het podium betreden zit de sfeer er goed in. Hun inzet is meteen strak en blijft dit gedurende de hele show. Het is duidelijk dat ze erg goed op elkaar ingespeeld zijn en, nog belangrijker, dat ze veel plezier in hun werk hebben. De bandleden houden zich niet in en stoppen al hun energie in het spektakel. Waar Mandagi zijn armen regelmatig de lucht ingooit om zijn enthousiasme te tonen, danst Aheme met basgitaar wild in het rond. Ook qua zang is Mandagi in vorm en de passie die hij hierin gooit geeft de muziek een bijzondere tint. De grote favoriet van het publiek lijkt in eerste instantie ’Sweet disposition’ te zijn, maar als ze afsluiten met ’Drum Song’ blijken ze duidelijk nog veel meer in hun mars te hebben. Mooie muzikaal sterke solo’s volgen elkaar op en het water spettert letterlijk van de drum die Mandagi ter hand neemt. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het publiek uit zijn dak gaat en duidelijk om meer vraagt. Dit is echter moeilijk voor een band met maar één album. Na een uur waren ze toch echt door hun repertoire heen.

Interactie met het publiek
The Temper Trap geeft de voorkeur aan kleine zaaltjes boven grote festivals. In de knusse ruimte van de kleine zaal van de Melkweg voelen ze elkaar beter aan kunnen ze beter communiceren. Door de zuinige belichting die vanachter de bandleden vandaan komt, krijgt het concert nog een extra geheimzinnig tintje mee dat hun strakke optreden versterkt. Naast hun gedans en enthousiasme is het contact met het publiek in het begin nog wat voorzichtig. Pas bij de toegift wordt Mandagi spraakzamer en komt hij met grote verhalen die het publiek nog enthousiaster maken dan dat het al is. Een cover van Bruce Springsteen passeert de revue met de opmerking: “An amazing song, we wish we made it!” De band is duidelijk verrast dat deze generatie de ‘oude’ song kent en luidkeels mee begint te zingen. Met een eigen nieuw nummer en ten slotte ’Science of Fear‘ was de geweldige avond dan toch echt ten einde. Van deze mannen gaan we zeker meer horen in de toekomst.

23-12-2009