Turin Brakes maakt van De Kelder een huiskamer
Door: Marjolein Knuit
Met z’n vieren op het podium lijken de mannen van Turin Brakes een doorsnee band, met twee gitaristen, een bassist en een drummer. Maar het geluid van de Britse band is allerminst alledaags. Het zijn liedjes met een folksound, omlijst door de herkenbare stem van zanger Olly Knights. Live komen ze nog beter tot hun recht dan op cd, en geven ze de knusse Kelder in Amersfoort de intimiteit van een huiskamerconcert.
Turin Brakes draait al tien jaar mee in de Britse muziekwereld en heeft al meerdere hitnoteringen op haar naam staan, zoals ‘Pain Killer’ en ‘Fishing for a dream’. Het is muziek die zich moeilijk laat omschrijven: het is rock met tussen de regels door invloeden vanuit de folk, die zich soms laten horen in de ritmes of melodielijnen en hier en daar door middel van een banjo. Net als de nummers van het nieuwe album Outbursts doen de oudere liedjes het goed tijdens het concert in de Amersfoortse Kelder, waarmee Turin Brakes zijn Europese tour aftrapt.
En die tour kon niet beter beginnen. In de intimiteit van De Kelder komt de kracht van de liedjes goed over. De instrumentatie is strak maar niet steriel en het samenspel en de samenzang tussen de bandleden is perfect. Met hun instrumenten kunnen ze veel geluid produceren zonder dat het herrie wordt, en langzame nummers zijn mooi, zonder dat het te soft wordt.
Overgave en kippenvel
Terwijl sommige bands hun repertoire haast routinematig afdraaien, is het bij Turin Brakes overduidelijk dat de mannen het nog steeds ervaren als een avontuur om op het podium te staan. Het plezier en de overgave waarmee ze spelen maakt het voor de bezoekers leuk om naar te kijken. Zanger Olly zingt zijn liedjes geconcentreerd met zijn ogen dicht, terwijl hij mee beweegt op de muziek. Soms wisselt hij een betekenisvolle blik uit met bassist Eddie Myer of gitarist Gale Paridjanian.
Ook zonder versterkers weet Turin Brakes te boeien. Voor het nummer ‘Mirror’ laten ze hun microfoons en snoeren voor wat ze zijn, en brengen ze voor op het podium een akoestische versie. Het publiek is getuige van een van de vele kippenvelmomenten tijdens het concert.
Zonder fratsen, met sfeer
De rest van het concert is een mix van oude en nieuwe nummers en grappige praatjes tussendoor. Elke keer als gitarist Gale iets vertelt over het komende nummer, verwijst hij even subtiel naar de merchandisestand, waar de nieuwe cd Outbursts natuurlijk te koop is. Het zorgt voor een relaxte sfeer die het hele concert aanwezig is. Iemand haalt bier voor de band terwijl de andere bezoekers geboeid mee bewegen op de muziek.
Ondanks dat elk nummer dezelfde typische Turin Brakes sound heeft, verveelt het optreden geen moment. De band toont zich veelzijdig in het gebruik van ritmes en instrumenten, waardoor elk nummer weer een compleet ander geluid laat horen. De basgitarist ruilt zijn gitaar af en toe in voor een contrabas of een banjo en de gitarist bespeelt tevens het keyboard en djembé. Het is de eerste keer dat ze met zijn vieren spelen, verklaren ze. Meestal zijn ze met zijn vijven of juist met zijn tweeën, of staan er twintig man op het podium als ze met een koor optreden.
De band zet in De Kelder een sterk optreden neer zonder fratsen, maar met sfeer. Door de krappe opstelling op het podium resoneert de snare van het drumstel af en toe mee op de zang van Olly Knights, maar dat maakt het eigenlijk alleen maar knusser. Maar Turin Brakes zal het ongetwijfeld ook goed doen in grote zalen en festivals.
16-04-2010







[...] recensie is gepubliceerd op Cultuurbewust.nl. Geplaatst onder Cultuurbewust.nltags: concert, muziek, [...]