Zeg het maar: wie wordt het?  Mijn vraag is misschien wat vaag, maar de kans is groot dat je toch precies weet waar ik het over heb. Morgenavond is de finale van The Voice of Holland. Wat begon als de zoveelste talentenjacht, groeide uit tot een fenomeen. The Voice trekt wekelijks tussen de tweeënhalf en drie miljoen kijkers, terwijl het vergelijkbare Popstars zijn handjes al dicht mag knijpen met 600.000 kijkbuiskinderen. Het succes van The voice is niet zo moeilijk te verklaren.

De makers zelf willen ons doen geloven dat het succes te danken is aan de afwijkende opzet ten opzichte van al die andere talentenjachten. Door de zogenaamde blinde audities (de juryleden konden de auditanten niet zien, maar alleen horen) zou puur en alleen de stem de doorslag geven.

Die verklaring is natuurlijk onzin. Meerdere keren gaven juryleden toe een kandidaat te hebben gekozen, omdat ze benieuwd waren wie er bij die stem hoorde. Dat Ben Saunders er uitziet zoals hij er uitziet, komt de producenten niet bepaald slecht uit. Na de blinde audities was het trouwens snel afgelopen met die absolute focus op de stem. De enorm getalenteerde maar enigszins saai ogende Kim de Boer werd al bij de eerste liveshow in een kort jurkje gehesen en de letterlijk en figuurlijk wat bleke  Leonie Meijer kon wel wat fel blonde extensions gebruiken. Shary-an Nivillac? Grappig kind, maar in godsnaam weg met die bril!

Het echte succes van The Voice of Holland zit hem in iets anders. De muziekindustrie kent een nieuwe realiteit en de makers van The Voice spelen daar simpelweg het beste op in. De populariteit van een artiest wordt niet meer bepaald door het aantal cd’s die hij verkoopt. Facebook, Twitter, iTunes, Youtube: je kunt bijna niet om The Voice of Holland heen. Vanaf de allereerste liveshow worden de kandidaten als gearriveerde sterren neergezet. Met te downloaden studioversies van hun liedjes, met gastoptredens bij Radio 538, met concerten in de HMH. Ondertussen twitteren ze zich een ongeluk, zoals je verwacht van sterren. Lady Gaga doet het ook. Daar wil je bij horen. En dus heeft Ben Saunders 85.000 volgers op Twitter. En dus downloaden al die volgers zijn liedjes. En dus scoort Tattoo Ben twee nummer 1 hits in een week tijd.

Zo doe je dat. Het is de vraag hoe lang de vier finalisten van hun sterrenstatus kunnen blijven genieten, maar van de manier waarop de programmamakers hen via social media naar die ongekende populariteit hebben gekatapulteerd kan menig popband en popartiest wat leren.