Terwijl de opbouw van de stands buiten nog in volle gang is, barst binnen het feest al los. Zaterdagavond 4 september: De Avond van Manuscripta. De vorige drie jaren werd Manuscripta, de feestelijke opening van het boekenseizoen, slechts op zondag en maandag gehouden. De fanatieke lezer kan dit jaar echter al op zaterdag zijn hart ophalen. De interviews en lezingen maken de avond tot een groot succes.

Van Dis over Tikkop
Adriaan van Dis praat vol enthousiasme over zijn roman Tikkop, die vanaf 17 september in de boekhandels ligt. Deze roman vertelt het verhaal van de Nederlander Mulder en de Zuid-Afrikaan Donald, die beiden tegen de Apartheid hebben gestreden. Van Dis legt uit dat in Tikkop het verschil tussen schuldgevoel en verantwoordelijkheid onontkoombaar is. Donald verdedigde zijn land omdat hij dit als zijn taak zag, terwijl Mulder bij het verzet zat uit schuldgevoel. Mulder was namelijk diep geraakt door de koloniale geschiedenis.

Interviewer Ernest van der Kwast merkt op dat het personage Mulder, dat in Dis’ eerder verschenen boek De wandelaar erg cynisch was, een veel vriendelijker persoon is geworden. Van Dis antwoordt lachend: “Dat komt door een beroerte, ik raad het u zeker aan.”

Meir Shalev over Het zat zo
De Israelische schrijver Meir Shalev wordt aan de tand gevoeld over zijn boek Het zat zo. In deze roman staat de schoonmaakwoede van Meir Shalevs oma die voortkwam uit een onverwacht cadeau, centraal.

“Toen de broer van mijn opa eenmaal van Rusland naar Los Angeles geëmigreerd was stuurde hij zo nu en dan enkele dollarbiljetten aan mijn grootouders. Mijn opa weigerde dit kapitalistische geld aan te nemen en stuurde het retour afzender. Er volgde een periode waarin dollars over en weer  gestuurd werden totdat mijn opa’s broer een cadeau op de post deed dat mijn grootouders onmogelijk konden terugsturen: een stofzuiger. Sindsdien is mijn oma begonnen met schoonmaken en nooit meer opgehouden.”

Pelle Sandstrak over Mr. Tourette en ik
Ook het nieuwste boek van Pelle Sandstrak, Mr. Tourette en ik, wordt besproken. In deze autobiografie beschrijft Pelle Sandstrak hoe het is om met het syndroom van Gilles de la Tourette te leven. Bijzonder is dat Sandstrak zijn verhaal kon schrijven dankzij zijn eigen herinneringen. Sandstrak is overduidelijk niet alleen eigenaar van het syndroom van Gilles de la Tourette, maar ook van een ijzersterk geheugen.

Op de vraag of Sandstrak veel problemen heeft ondervonden van het syndroom antwoordt hij: “Mijn omgeving had grotere moeite met mijn gedrag dan ikzelf. Ik had immer de grootste lol dankzij de ridicule spelletjes die ik bedacht.”

Gumbah over het onverschenen boek
Gummbah, die vooral bekend staat om zijn intrigerende cartoons en strips, sluit de avond af met een lezing. Hij geeft het publiek een kijkje in de bizarre wereld van het onverschenen boek. Hij leest voor uit een aantal boeken die klaar lagen om naar de drukkerij te gaan, maar daar nooit aankwamen.

Het publiek is het roerend eens: het is zonde dat de boeken die Gummbah presenteert nooit het levenslicht gezien hebben. Want ook al zijn het geen literaire hoogstandjes, humor bevatten ze zeker. Alleen al de titels, zoals Een lelijke homo heeft geen reet aan zijn kont en Egberts stank sloeg alleen Jan niet in het gezicht, zorgen voor daverend lachsaldo. Daar komt bij dat het laatstgenoemde boek een compleet nieuw genre introduceert: verhalen van één zin.

Uit het enthousiasme van zowel het publiek als de schrijvers blijkt dat De Avond van Manuscripta aan de beschrijving van het evenement had voldaan. De avond was absoluut een feestelijke opening van het boekenseizoen!

Lees en/of beluister ook de interviews met Arthur Japin, Pelle Sandstrak, Adriaan van Dis, Ronald Giphart,Carry Slee en Karin Slaughter op CultuurBewust.nl

05-09-2010