Vlak voor de zomer komt de nieuwste literaire thriller van Suzanne Vermeer uit: De suite. Dit keer schrijft Vermeer over een vrouwelijke hotelmanager die om mysterieuze redenen gedrogeerd wordt en ontwaakt in een van haar eigen hotelkamers. Wat volgt is een spannende reeks gebeurtenissen, met de grote vraag: wie en waarom?

Joyce is een alleenstaande moeder die een succesvol hotel op Tenerife runt. Het gestrande huwelijk met haar vakantieliefde is te wijten aan haar ambities om carrière te maken. Ondanks de drukke baan probeert ze zo goed mogelijk voor haar 12 jaar oude zoon te zorgen. De gemiddelde vrouw kan zich gemakkelijk met deze elementen identificeren. Een angstaanjaagende gebeurtenis gevolgd door een spannend chantagespel is uitstekend materiaal voor een literaire thriller.

Ondergewaardeerd genre
Het genre ‘literaire thriller’ ligt al jaren onder vuur. Critici vallen over het woord literair, want volgens hen is er niks literairs aan de boeken van onder meer Saskia Noort en Simone van der Vlugt. Suzanne Vermeer is ook in dit rijtje te scharen en tijdens het lezen van De suite ga je je inderdaad meer en meer afvragen in welke zin dit literatuur zou moeten zijn. De voorspelbaarheid is groot en Vermeers schrijfstijl is geen literair hoogstandje. De gedachte die  voortdurend opspeelt is: ‘Dit had ik zelf ook kunnen schrijven’. Daarom alvast een waarschuwing: als je op zoek bent naar een kwalitatief goed boek kun je beter iets anders uitkiezen.

Maar dat wil niet zeggen dat je dit boek meteen moet afschrijven. Thrillerschrijvers zoals John Grisham en David Baldacci blijven favoriet en een aantal jaar geleden veroverde ook Dan Brown met zijn spannende kunsthistorische boeken het grote publiek. Thrillers van vrouwelijke auteurs zijn een nieuwe trend en kunnen worden betiteld als ‘lekkere wegleesthrillers’.

Opbouw van spanning
En dat is precies wat je van de nieuwe Vermeer kunt verwachten; het leest lekker weg. De Nederlandse schrijfster bouwt op eenvoudige wijze de spanning op door stukje bij beetje informatie vrij te geven. Tussendoor introduceert ze nieuwe personages waardoor de verhaallijn uitbreidt. De akelige ontvoering van Joyce doet de rillingen over je rug lopen, al moet je wel over enige fantasie beschikken om je te laten meesleuren in het verhaal.

De bijzondere koelheid waarmee Joyce reageert op haar ontvoering, is namelijk lichtelijk ongeloofwaardig. Menigeen zou een week van slag zijn en het huis niet meer uitkomen. Maar Joyce laat zich niet snel beïnvloeden en ontpopt zich zelfs als een ware detective. Dit maakt haar tot een sterke vrouw, en dat is immers wat de lezer graag ziet. Vooral in de ontknopingsscène blijft ze dapper en daadkrachtig, maar de afloop zie je van ver aankomen.

Mee in de koffer
De spanning in dit boek zorgt voor ontspanning. De suite kan zo mee in je koffer, want op vakantie wil je graag even ontsnappen aan dagelijkse beslommeringen. Daarom is De Suite heerlijk materiaal voor op het strand of bij het zwembad. Verstand op nul en lezen maar. Want ondanks de voorspelbaarheid wil je wél weten hoe het afloopt.

16-08-2010