Winterzusters, geschreven door Majgull Axelsson, verhaalt over de Zweedse tweelingzusjes Inez en Elsie Hallgren. Op het eerste gezicht lijken het twee normale zusjes, maar achter hun vrolijke lach gaat een heleboel onheil schuil. In Winterzusters komen de spannende familieperikelen van de familie Hallgren aan het licht.

Vanaf jongs af aan zijn Inez en Elsie onafscheidelijk. Maar zodra er tuberculose bij vader Hallgren geconstateerd wordt, ontstaan er scheurtjes in de hechte band tussen de twee zussen. Zo vinden de zusjes de reizen naar het sanatorium – waar hun vader verblijft – een grote last, omdat deze gepaard gaan met een heleboel nervositeit.  Met de dag drijft de tweeling verder uit elkaar.

Wisselende gevoelens
Jaren later – wanneer Elsie ongewenst zwanger wordt – ontkomen de zussen niet meer aan elkaar. Waar Elsie slechts afschuw voor haar pasgeboren zoontje Bjorn voelt, vindt Inez hem een volmaakt mannetje. Elsie besluit Bjorn dan ook bij haar zus achter te laten.

Elsie haalde het kussen van haar mond, maar verborg nog steeds haar ogen.
‘Ik wil hem niet’, zei ze. ‘Ik wil hem echt niet.’
‘Maar ik wel’, zei Inez.
Elsie haalde het hele kussen weg en keek haar aan.
‘Hij is niet van jou.’
‘Dat weet ik. Maar ik wil hem wel.’
‘Je bent niet goed snik’, zei Elsie, die haar gezicht weer verborg.
Dat was het langste gesprek dat ze in bijna een jaar hadden gevoerd.

Zweedse popster
Vanaf dat moment staat Inez’ leven in het teken van Bjorn. Zij trouwt om hem een vader te geven en krijgt een tweede kind om het jongetje een broertje of zusje te bieden. Wanneer Bjorn tot een beroemde Zweedse popster uitgroeit, lijkt hij helemaal perfect. Als Bjorn op een dag spoorloos verdwijnt, stort Inez’ wereld dan ook volledig in.

Hoewel de titel doet vermoeden dat het verhaal zich beperkt tot het reilen en zeilen van de twee zussen neemt Inez’ dochter Suzanne ook een grote plek in het verhaal in. Tot het moment waarop Bjorn verdwijnt, groeit Susanne op in de schaduw van haar neef.

Ook is Susanne zich bewust van het feit dat ze bij haar moeder op de tweede plaats komt. Jarenlang voelt zij zich ongelukkig. Wanneer Susanne een volwassen vrouw is en haar leven enigszins op orde heeft, neemt zij deel aan een Noordpoolexpeditie. Tijdens deze reis wordt Susanne op brute wijze herinnerd aan Inez, Elsie en Bjorn.

Complexiteit en spanning
Winterzusters kent verscheidene hoofdpersonages met ieder zo zijn eigen gedachten en gevoelens. Toch is het verhaal goed te volgen. Dit komt omdat Axelsson complexe beschrijvingen vaak onderbreekt met korte dialogen. Deze dialogen geven de lezer de ruimte om weer even ‘op adem te komen’.

Maar de lezer moet zich niet laten afschrikken door deze complexe beschrijvingen. Het is namelijk de moeite waard om aandachtig te blijven lezen. Axelsson noemt veel details waardoor het verhaal beeldend wordt. Het is onmogelijk om  geen beelden bij het verhaal te vormen.

De schrijfster weet de aandacht van de lezer goed vast te houden. Axelsson springt op het juiste moment over op een ander personage of een andere tijdsperiode waardoor je continu geboeid blijft. De lezer wordt op een bepaald punt zo nieuwsgierig gemaakt dat stoppen met lezen geen optie is.

Er zijn immers een heleboel vragen die beantwoord moeten worden. Waarom wilde Elsie haar zoon Bjorn niet opvoeden? Hoe kon Bjorn zomaar spoorloos verdwijnen? En op welke wijze wordt Susanne geconfronteerd met het verleden? Jammer genoeg blijft één van deze vragen onbeantwoord.

Al met al is het Majgull Axelsson weer gelukt om een meeslepend boek te schrijven. Door het beeldende verhaal en de aanhoudende spanning is Winterzusters een plezier om te lezen.

14-08-2010