De verhalenbundel Ik mooi praten is geestig, scherp en ontroerend. David Sedaris neemt de lezer mee op een hilarische reis door zijn leven, waarin hij vooral een humoristisch licht op zijn familie schijnt. Sedaris spaart niemand, en neemt vooral zichzelf voortdurend op de korrel.

Maar – en dat is minstens zo belangrijk – iedereen die te kakken wordt gezet, behoudt zijn waarde. Sedaris trapt geen open deuren in. Hij toont zich een observator met een oog voor het absurde. ‘David Sedaris is niet alleen de grappigste schrijver die er bestaat, doch eveneens de grappigste homo en dát is pas een wereldprestatie’, zei Herman Brusselmans. Hij had het niet beter kunnen verwoorden.

Ontroerend
Het boek is vlot geschreven en leest als een trein. De individuele verhalen passen in elkaar als een roman. Sedaris weet de lezer niet alleen keer op keer aan het lachen te krijgen, hij ontroert op minstens zo treffende wijze. Als kleine jongen moest hij naar spraaktherapie, omdat hij stotterde, en daardoor zijn eigen naam uitsprak als David Thedarith.  Op inventieve wijze bedenkt Sedaris zijn eigen remedie.

‘Op school, waar iedere leerkracht een potentiële spion was, probeerde ik waar mogelijk de s-klank te vermijden, In plaats van ‘dus’ zei ik ‘dientengevolge,’ ‘alstublieft’ werd ‘met uw welnemen,’ en vragen werden niet zozeer ‘gesteld’ als wel ‘opgeworpen’.’ Hoewel hij er een geestig verhaal van maakt, klinkt tussen de grappen door ook dat kleine jongetje, dat worstelt met een spraakgebrek.

Communicatieprobleem
Communicatieproblemen zijn een terugkerend thema in Ik mooi praten, telkens in een andere vorm. Als Sedaris kunstenaar wordt, maakt hij wel heel aparte kunstwerken. Als hij als schrijfdocent aan de slag gaat, wordt zijn werkwijze niet door iedereen gewaardeerd. En wanneer hij – tenslotte – in Frankrijk gaat wonen, moet hij hard werken om zich verstaanbaar te maken.

Als schrijver weet Sedaris zich echter uitstekend verstaanbaar te maken. De man die in de Verenigde Staten geldt als een fenomeen, is in Nederland nog relatief onbekend. Wellicht verklaart dat de aanprijzingen van bekende Nederlanders als Aaf Brandt Corstius en Candy Dulfer die prominent de cover van het boek bezetten. De kans is echter groot dat die lofzangen bij een volgend boek niet nodig zijn om twijfelende lezers te overtuigen, want mooi praten kan hij zeker, die David Sedaris.

05-08-2010