Voor aanvang van de beruchte WK-finale in 2010 tussen Nederland en Spanje playbackte ons elftal het befaamde volkslied. Dat het Wilhelmus zo’n 440 jaar eerder in het heetst van de strijd tussen dezelfde twee landen is geschreven, zal hen en alle voetbalfans volledig zijn ontgaan. Met Rode sneeuw in december eert historieromanschrijfster Simone van der Vlugt de Nederlandse geschiedenis. Ze laat de lezer de Tachtigjarige Oorlog herbeleven door in de huid te kruipen van Willem van Oranje. Een gedurfde en geslaagde keuze.

Er is veel gebeurd in de Nederlanden van de zestiende en zeventiende eeuw. Van der Vlugt heeft veel keuzes moeten maken om zich binnen de perken van 436 pagina’s te kunnen houden. Ze is erin geslaagd om de vaderlandse historie tot leven te wekken en de lezer mee op avontuur te nemen zoals we van haar gewend zijn.

Door de ogen van de prins
In Rode sneeuw in december zien we de godsdienststrijd tussen de protestanten en katholieken niet alleen door de ogen van de gegoede burgerij, maar ook door die van prins Willem van Oranje. We zijn erbij als hij opgroeit, voor het eerst trouwt, ten strijde trekt en ziek wordt. Ondanks de uitvoerige beschrijvingen van zijn gemoedstoestand blijft er een bepaalde mate van afstand tussen de prins en de lezer. Die voelt zich veel meer verbonden met de familie Griffioen, van wie we meerdere generaties leren kennen.

De vaart waarmee Lideweij in het begin van het boek een relatie krijgt met Andries Griffioen is verbazingwekkend. Als blijkt dat er wel vaker tijdrovende details worden overgeslagen in dienst van het geheel, dan vergeet en vergeef je dat soort gebreken snel. Het maakt het lastig om de verbondenheid vast te houden, maar het is noodzakelijk om zoveel mogelijk gebeurtenissen te kunnen vermelden.

Heftig
Dat die momenten in oorlogstijd verre van plezierig zijn wordt door Van der Vlugt niet onder stoelen of banken gestoken. In de meest heftige details beschrijft ze de slachting in Naarden in 1572.

“Opeens verschijnt Susanna in haar blikveld en meteen ziet Lideweij de enorme vleeswond aan haar schouder, waardoor Susanna’s arm nog maar nauwelijks met haar lichaam verbonden is. Het meisje lijkt het amper te beseffen.”

Je ruikt het verbrande vlees en ziet de goten volstromen met bloed. Je voelt al nattigheid aan je voeten, zó levendig beschrijft Van der Vlugt de situatie.

In vogelvlucht
Andere belegeringen en veldslagen worden ter kennisgeving genoemd, zodat je een goed beeld krijgt van de overwinningen en verliezen die prins Willem van Oranje heeft gekend. Ook al is het de Tachtigjarige Oorlog in vogelvlucht en is de strijd nog niet ten einde als het verhaal is afgelopen. Toch kun je, doordat je in de huid kruipt van onder andere prins Willem van Oranje, het boek  dichtslaan met het gevoel echt iets beleefd en geleerd te hebben. Waarbij je Spanjaarden, gesterkt door de Nederlandse Nederlaag tijdens het WK, toch met andere ogen gaat bekijken.

24-02-2012