Volgens Van der Vlugt heeft een mens geen controle over zijn bestaan, maar is hij afhankelijk van omstandigheden en omgeving. Kleine, wellicht onbewust genomen, beslissingen kunnen grote gevolgen hebben. Zo ook in Van der Vlugts nieuwste thriller Op klaarlichte dag.

Simone van der Vlugt begon haar schrijverscarrière vijftien jaar geleden met het schrijven van historische jeugdromans. In 2004 debuteerde zij met haar eerste thriller De reünie. Het succes was overweldigend en al snel volgden er meer. Haar thrillers zijn meerdere malen genomineerd en bekroond. Op klaarlichte dag is Van der Vlugts zevende thriller.

In Op klaarlichte dag maken wij kennis met Nathalie en Julia. Nathalie is samen met haar baby op de vlucht voor haar gewelddadige ex-vriend. De lezer volgt Nathalie in haar bloedstollende tocht door Nederland, Duitsland, Zwitserland en Italië. Tegelijkertijd volgen wij het leven van Julia, rechercheur bij de politie in Roermond. Zij is ingeschakeld om de moord op een stel in de wijk Donderberg te onderzoeken. Halverwege het boek ontmoeten de hoofdpersonen elkaar, met noodlottige gevolgen.

De cover van het boek is een bewegende foto van een moeder met een baby. Het geeft een gevoel van onrust en haast. De kaft sluit dan ook perfect aan op het eerste deel van het boek. De stukken over de vlucht van Nathalie hebben veel vaart. Dit in combinatie met de vlotte schrijfstijl van Van der Vlugt zorgt ervoor dat de lezer wordt meegezogen en het boek niet meer weg kan leggen. Telkens vraagt de lezer zich af hoe het verhaal nu toch verder gaat lopen. Het is de kracht van Van der Vlugt om haar hoofdpersonen uit de meest hachelijke situaties te krijgen, zonder daarbij al te veel aan geloofwaardigheid in te boeten. Wat overigens niet wil zeggen dat alle plotwendingen even realistisch zijn.

De lezer wordt continu op het verkeerde been gezet. Tot vlak voor het einde heeft de lezer geen enkel idee hoe de situatie nu in elkaar zit. Dit geldt ook voor de karakters van de hoofdpersonen. Naarmate het verhaal vordert, leer je Nathalie en Julia beter kennen en lees je veel over hun gevoelens en hun beweegredenen. Desondanks blijven ze je tot het einde verrassen en maken zij andere keuzes dan verwacht.

Op 35 bladzijden voor het einde van het boek bereikt het verhaal een dood punt. Bijna alle vragen zijn beantwoord, maar het verhaal kabbelt verder. De aanhouder wint, want zoals het Van der Vlugt betaamt, weet ze in de laatste vijf bladzijden van het boek het verhaal toch nog een andere wending te geven. Een totaal onverwacht einde is het resultaat.

Voorstel: ophouden met de eeuwige discussie over de vraag of de boeken van Van der Vlugt literair mogen worden genoemd, maar je gewoonweg mee laten zuigen in het spannende verhaal. Van der Vlugt levert met Op klaarlichte dag vooralsnog haar beste psychologische thriller af.

25-04-2010