Een bekende Nederlander, een succesvolle cabaretier. Hij blinkt uit als grappenmaker, imitator en muzikant. Niet bepaald iemand waarbij je een depressie verwacht. En juist daarom heeft Mike Boddé dit boek geschreven. In Pil vertelt hij hoe een zware depressie zijn leven teisterde en hoe hij het monster uiteindelijk met pillen overwon.

Mensen verwachten snel zware kost zodra het woord “depressie” valt. Mensen die erover vertellen worden gezien als zwaarmoedige aanstellers. Mike Boddé bewijst met zijn boek Pil dat dit flauwekul is. Op een luchtige en grappige manier snijdt hij dit moeilijke onderwerp aan.

Alles komt aan bod, niets verdwijnt in het verdomhoekje. Want zoals hijzelf zegt: “Als ik destijds zo’n boek had gehad, dan zou ik eerder uit de depressie zijn gekomen.” Deze geagiteerde vorm van depressie is naar zijn mening onderbelicht. “Veel mensen denken dat depressies altijd het gevolg zijn van een jeugdtrauma, een slechte opvoeding of een sluimerende onzekerheid. Het kost ongelooflijk veel moeite om hen te overtuigen van het feit dat depressie ook gewoon een hersenziekte kan zijn.”

In Boddé’s geval begon de depressie op jonge leeftijd, net nadat hij aan de weg begon te timmeren met de Mike&Thomas show. Hij werd neerslachtig en moe. Prikkels van buiten drukten steeds zwaarder op zijn schouders. Al snel werd hem duidelijk dat er iets mis was. Een reeks bezoeken aan verschillende soorten therapeuten en diagnoses van verschillende aandoeningen volgden. Zo ook het drinken van kruidentheetjes en het lezen van positief-denk-boeken, als vorm van therapie. Maar niets hielp, de depressie werd  zelfs erger tot Bodde zelfs  niet meer op zichzelf kon wonen en op zijn ouders moest terugvallen.

De zoektocht naar de reden achter de depressie begon. Was zijn opvoeding niet goed? Was hij te competatief? Had hij een nare jeugd gehad? Niks van dit alles was het geval. Hij had juist een zeer liefdevolle familie. Het viel hem dan ook erg zwaar, tijdens deze tijden van depressie, toen ook zijn broer aan kanker overleed.

Deze tijd van de depressie was een gitzwarte pagina uit zijn leven die hij kleurrijk beschrijft:

“Ben ik misschien toch depressief? Ja, denk ik, als je zo moe bent de hele tijd, dan word je wel depressief. Of is het andersom? Ben ik depressief en daarom uitgeput? Pff, ik ben in elk geval te moe om hier een bevredigend antwoord op te verzinnen.”

“Ik kan wel libelle-stijl voor de spiegel gaan staan en tegen de reflectie zeggen: ‘Het wordt een mooie dag’, maar daar fop ik mijn depressie toch niet mee. Je kunt veel van mijn depressie zeggen, maar hij is niet op zijn achterhoofd gevallen.”

Gedurende de jaren werden zijn gedachten steeds heftiger:

“Als de pijn nog even iets heftiger wordt, dan zal mijn weerstand breken. En eigenlijk kan het me nu niet meer zoveel schelen. Deze ellende moet stoppen. Ik Kan Niet Meer. Ik sta op de rand van het ravijn. Eén duwtje…”

Pas toen hij de psychiater Leo Timmerman ontmoette, veranderde zijn leven. Met behulp van een antidepressivum begon zijn leven er steeds rooskleuriger uit te zien. Toen hij zelfs in een drukke winkelstraat kon lopen zonder zich sip en angstig te voelen, besloot Boddé zelf dat hij genezen was. Wel zou hij de rest van zijn leven  pillen moeten slikken om zijn hersenstofjes, die de depressie veroorzaakten, op pijl te houden.  Zoals hij zelf al zegt:

“Waarom zou je geen  pil mogen slikken waarvan is aangetoond dat je er wel veel baat bij kunt hebben, en dat die je mentale stabliteit verhoogt? Het is net als het slikken van bètablokkers voor een te hoge bloeddruk.”

Pil is een kunstwerk van een cabaretier. Een afwisselende schrijfstijl van letterlijk weergegeven gedachtes, gecombineerd met interessante conversaties maken het boek heerlijk om te lezen. De grote portie humor en het gebruik van simpele taal zorgen ervoor dat je als lezer geboeid door het boek vliegt, zonder verveelt te raken door een eentonige manier van schrijven. Pil is erg gevarieerd en stijlvol.

Het mocht dan een zware tijd voor Mike Boddé zijn geweest, maar het leverde wel een boek op waarin hij een nieuw talent ontdekt:  schrijven!

16-04-2010