STIK MAAR! De naam van de nieuwste tentoonstelling in Museum Kempenland schudt de bezoeker gelijk wakker, en dat is ook precies de bedoeling. Het Eindhovense streekmuseum laat zien dat een tentoonstelling over Brabantse textiel absoluut niet saai hoeft te zijn. Vroeger en nu lopen als een rode draad door de tentoonstelling heen en bovendien kunnen bezoekers zelf ook de handen uit de mouwen steken aan een centrale knutseltafel.

Van weefgetouw tot fietsband
Bij het betreden van het neo-romaanse kerkgebouw, waar het museum zich in bevindt, wordt de bezoeker verrast door de hoge ruimte, de glas-in-lood ramen en een enorme stelling met daarop moderne mantels en jurken. Aan de hand van drie onderdelen wordt de ontwikkeling van de Brabantse textiel traditie verbeeld. Het eerste deel, Leven van textiel, vertelt over de ontwikkeling van de textielindustrie. Een van de hoogtepunten in dit deel is een weefgetouw uit 1642, dat jarenlang in de opslag van het museum stond en speciaal voor deze gelegenheid is gerestaureerd.

Het tweede deel heeft als titel Leren over textiel. Hier wordt enerzijds getoond hoe de verplichte handwerklessen er in de negentiende en twintigste eeuw op school uitzagen. Anderzijds wordt ook ruimschoots aandacht besteed aan opleidingen die zich tegenwoordig veel bezig houden met textiel. Naast kledingstukken van de School voor Mode van het ROC in Eindhoven wordt er ook een jurk van ineengevlochten fietsbanden getoond. Deze jurk is gemaakt door Karin Vintges, studente Industrial Design. Zij kreeg de opdracht iets te maken met als thema de weeftechniek ‘schering en inslag’. Hoewel zij deze techniek niet exact heeft toegepast, heeft ze het thema wel op een originele manier uitgewerkt door fietsbanden ineen te vlechten tot een jurk.

Van noodzaak tot kunst
Leven voor textiel is de titel van het laatste deel, hier wordt aandacht besteed aan textiel als noodzakelijke bezigheid vroeger en als vrijetijdsbesteding nu. Er is onder andere een boerenonderbroek te zien die tientallen keren is gestopt en een nationale feestrok van vlak na de Tweede Wereldoorlog. Om de tentoonstelling compleet te maken wordt deze afgesloten met een aantal werken van diverse hedendaagse autonome kunstenaars, waaronder het werk van de fotografe Suzanne Jongmans. Haar oma die handwerkte is een groot inspiratiebron voor Jongmans en een terugkerend thema in haar foto’s. Een ander opvallend kunstwerk is de film van sieraadontwerpster Marijke Schurink. Hierin is te zien hoe zij een collier van rode draad borduurt op het lichaam van een vrouw.

Voor jong en oud
De veelzijdigheid van de tentoonstelling houdt het boeiend. Door de dynamische, vernieuwende en uitdagende benadering blijkt textiel niet suf te zijn. Mede door het oude kerkgebouw waarin het museum zich bevindt ontstaat een bijzondere ruimte waarin voor jong en oud veel valt te ontdekken.

Voor sommige bezoekers vormt de tentoonstelling een leuke manier om herinneringen aan vroeger op te halen, voor anderen gaat er een geheel nieuwe wereld open. Bovendien kunnen zowel kinderen als volwassenen zich uren vermaken aan de knutseltafel, waar allerhande materialen liggen om te haken, breien, naaien of borduren. Het leuke is dat de gemaakte werkjes opgehangen kunnen worden aan een daarvoor bestemde muur, waardoor ze onderdeel van de tentoonstelling worden. Een ding is zeker: Museum Kempenland laat zien dat Brabantse textiel alles behalve stoffig is.

23-07-2010