Met de tentoonstelling Intussen/Meanwhile tovert de in Utrecht gevestigde beeldend kunstenaar Frank Halmans de middeleeuwse kapel van het Centraal Museum om tot een motel met maar liefst acht kamers. Van een stofzuigerflat tot een boekenkamer, in elke nieuwe ruimte wordt de bezoeker weer verrast. De tentoonstelling is onderdeel van een reeks solopresentaties waarmee het Centraal Museum het werk van een aantal Utrechtse kunstenaars in de schijnwerpers wil zetten.

Elke afzonderlijke ruimte is thematisch ingericht met vertrouwde objecten die Halmans heeft omgevormd tot leefruimtes. Halmans maakt gebruik van allerhande voorwerpen die vaak doen denken aan de jaren zestig, de tijd waarin hij is geboren. Dit heeft alles te maken met zijn strijd tegen de vergetelheid. Halmans wil koste wat kost zoveel mogelijk (jeugd)herinneringen bewaren. Naast deze fascinatie voor het bestrijden van de vergetelheid vindt hij het ook interessant om alledaagse zaken letterlijk weer te geven in zijn werk. Hoewel Halmans zijn werk baseert op eigen ervaring laat hij het aan de bezoeker over zelf te associëren .

Doordat Halmans voorwerpen omvormt tot leefruimte speelt architectuur ook een belangrijke rol in zijn werk. In een groot deel van zijn werk combineert hij de huiselijke voorwerpen met architectuur, maar tegelijkertijd maakt hij ook op zichzelf staande maquettes voor gebouwen, zoals een flat met onder elk appartement een kelder. Zijn architectuur wordt gekenmerkt door het sobere modernisme, zoals dat in de jaren vijftig en zestig werd geïntroduceerd.

De letterlijke interpretatie van het dagelijks leven en zijn angst voor het vergeten komt expliciet in een aantal tentoongestelde werken naar voren. Halmans ontwierp bijvoorbeeld een aantal werken met kruimeldieven en stofzuigers. Zo is nu in het Centraal Museum de Stofzuigerflat te zien: een stofzuiger met als reservoir een flat waarin het stof en zaagsel uit zijn atelier in de appartementen is neer gevallen. Met de Stofzuigerflat bereikt Halmans dat niet alleen de sculptuur wordt tentoongesteld, maar ook het restproduct, namelijk het stof uit zijn atelier, waardoor niets verloren gaat.

Uit zijn fascinatie om zoveel mogelijk herinneringen te behouden vloeit ook de kamer Lost and Found voort. De muren van deze kamer zijn bedekt met een dertigtal insectentekeningen. Halmans heeft al enige jaren geleden een methode bedacht om bepaalde gebeurtenissen niet te vergeten: hij zoekt naar een insect op de betreffende plek, bijvoorbeeld in een park of in iemands kamer, en wanneer hij thuis is prepareert hij het beestje om het vervolgens na te tekenen en ergens op te bergen. Deze herinneringen, die vorm hebben gekregen in insectentekeningen, vullen één van de acht kamers van het motel.

Halmans’ letterlijke benadering van alledaagse zaken komt in deze tentoonstelling onder andere naar voren in zijn The City In Mind. Een gefascineerde lezer zou het gevoel kunnen hebben in een boek te wonen en Halmans heeft dit letterlijk in een van de kamers uitgebeeld. Daarnaast heeft hij het concept van een logeerkamer letterlijk vormgegeven. In een van de kamers is namelijk een groot bed te vinden waarin vier kleinere bedden, inclusief dekbedden met een jaren ’60 motief, logeren.

“Zonde van al dat hout,” was een van de reacties van de bezoekers van de tentoonstelling Intussen/Meanwhile van Frank Halmans. In eerste instantie zou iemand tot die conclusie kunnen komen. Maar wanneer je als bezoeker de tijd neemt en de werken van dichterbij bekijkt en de motivering van de kunstenaar in gedachten houdt, dan verlaat je de tentoonstelling met een heel ander oordeel. En met een glimlach.

07-04-2010