Michael Douglas kruipt dertien jaar na het verschijnen van Wall Street opnieuw in de rol van beursspeculant Gordon Gekko. Zijn bekende credo “greed is good” maakt plaats voor de vraag “is greed good”?

“Geld is als een vrouw. Ze is jaloers. En als je even niet oplet als je wakker wordt, is ze weg.” Met deze metafoor maakt Gordon Gekko (Michael Douglas) zijn opvatting over geld duidelijk aan de jonge beurshandelaar Jake Moone (Shia LaBeouf). Geld is waar het om draait in de nieuwe film van Oliver Stone. Beurshandelaren speculeren er op los, storten anderen in de vernieling en houden de luchtbel die de financiële wereld is geworden in stand.

Alles is handel
New York, 2008. Gordon Gekko is alweer enkele jaren uit de gevangenis en heeft het boek ‘Is greed good?’ uitgebracht. Na een lezing wordt Gekko benaderd door Moone, die een relatie heeft met Gekko’s dochter. Tussen de twee financiële krachten ontstaat een spel van handelen waarbij Gekko informatie levert aan Moone over andere beurshandelaren, en Moone zich inzet voor een verzoening tussen Gekko en zijn dochter.

Vervolgens ontvouwt zich een tamelijk ingewikkeld verhaal, waarbij het soms lastig is om alle informatie te bevatten en te plaatsen. Speedtrading, hegdefunds, handelen met voorkennis, off shore investements en natuurlijk de grote beurscrisis passeren de revue in een razend tempo. Door het slim te spelen (wat in Gekko’s wereld betekent: liegen en bedriegen) werkt Gekko zich meedogenloos op van ex-gevangene naar financieel zwaargewicht. Pas als Gekko hoort dat er een kleinzoon op komst is, komt hij tot inkeer.

Beursjargon
Voor wie Wall Street niet gezien heeft, is Money Never Sleeps misschien wat lastig te begrijpen. Ook zal een leek op het gebied van de effectenbeurs moeite hebben om het jargon dat in de film veelvuldig wordt gebruikt te snappen. Maar waar Oliver Stone wel goed in slaagt, is het gejaagde, streberige gedrag van grote spelers op Wall Street te verbeelden. Door gebeurtenissen snel op elkaar op te laten volgen en regelmatig gebruik te maken van zeer snelle montage blijft het tempo goed in de film zitten. Daarnaast weet Stone op de juiste momenten rust te bieden door de razendsnelle beelden af te wisselen met zeer lange shots, die de sfeer van de situatie haarfijn overbrengen.

Te veel verschillende verhalen, te weinig diepgang
Hoewel goed gecast – de rol van Gordon Gekko lijkt Michael Douglas op het lijf geschreven – verliest de film tegen het einde vaart. Stone verwerkt te veel thema’s in het verhaal die lang niet allemaal even goed uit de verf komen. Bovendien moeten in het laatste half uur nog verschillende verhaallijnen afgerond worden , wat het einde van de film langdradig maakt. Zelf de jonge hoofdrolspeler LaBeouf slaagt er op dit moment niet meer in de kijker alert te houden. Dit komt ook doordat de personages in de film weinig emotionele diepgang krijgen en soms zelfs tegen het stereotype aanzitten: de slechterik, de ambitieuze idealist, de onverantwoordelijke huizenspeculant.

Of Money Never Sleeps net zo positief ontvangen zal worden als zijn voorganger is maar de vraag. En of Michael Douglas opnieuw een Oscar zal winnen voor zijn rol als Gekko is zeer te betwijfelen. Maar Stone is er wel in geslaagd een interessante en actuele film te maken die inzicht geeft in het gevaarlijk ambitieuze, overmoedige en soms botweg moreel verwerpelijke gedrag van beurshandelaren.

05-10-2010