De mens heeft veel gemene delers. Zo hebben we een concentratiespanne van ongeveer 50 seconden per lied en verbranden we 150 calorieën per uur wanneer we met ons hoofd tegen de muur slaan. Sommige delers zijn echter letterlijk gemeen. Wanneer je het spelletje van het leven eindelijk door hebt is het al afgelopen en wanneer de wereld door al je kennis eindelijk groter wordt krimpen je hersenen alweer. De Gemene Deler is de show van Maarten van Roozendaal waarin hij met gevoelige liedjes, het liefst natuurlijk onder de 50 seconden, het publiek vertelt over het leven.

Een piano en een diepe stem, meer heeft Maarten van Roozendaal niet nodig om de zaal in de Kleine Komedie plat te spelen. Met humor en scherpzinnigheid in zijn liedjes krijgen verschillende emoties van de mens een plek in de voorstelling. Aan de hand van feiten en gemiddelden vat hij heel kort door de bocht het leven van de mens samen. Ook luchtigere anekdotes komen voorbij, maar het blijft een verhaal over de ‘gemene’ deler, de nare dingen die wij gemeen hebben. Zo krijgt het overgrote deel van de bevolking te maken met kanker, de grootste gemene deler die er is.

De grootste gemene deler
Maarten van Roozendaal zet niet alleen zijn teksten in om het publiek te bereiken. Hij speelt ook in op de verbeeldingskracht die het publiek bezit in een experiment. Een lied zonder tekst, het publiek opgedeeld in vieren en elk kwart krijgt een eigen onderwerp waar het lied over gaat. Voor sommigen een zware kluif met als onderwerp de grootste gemene deler ‘kanker’, voor anderen een paar hilarische minuten wanneer het nummer over dieren gaat. De muziek verandert daardoor ineens in een WNF-reclame tune.

Van Roozendaal speelt hier met het verschil in interpretatie, wat enkele keren in zijn voorstelling terug komt. Zo speelt hij een gevoelig lied over ruzie tussen ouders, waarbij de ouders niet meer tegen elkaar spreken. Een aantal mensen in het publiek komen niet meer bij van het lachen, terwijl anderen het een zwaar nummer vinden: een andere interpretatie maakt duidelijk een wereld van verschil. Hierdoor krijgt de voorstelling kracht en bagage, waardoor de ervaring van elke toeschouwer anders is.

Zekerheden
Gemeen is het volgens van Roozendaal. Gemeen dat, van de enige twee zekerheden van het leven, we niets zeker weten. “We kunnen ons niet meer herinneren hoe we zijn geboren, we weten nog niet hoe we dood gaan.” Een aantal dingen kunnen we gelukkig wel zeker weten. Zo is het de beste optie om te scheiden na 14 jaar. Doe je dat niet, houdt er dan wel rekening mee dat zij 82,5 jaar oud wordt. Ook weten we zeker dat momenteel alles over Wilders gaat volgens van Roozendaal. Het nieuws, integratie, politiek, maar ook het lied wat van Roozendaal zingt gaat over Wilders, wat deze stellingname direct bevestigt.

Door de feiten te noemen die aansluiten op de onderwerpen van de nummers krijgt het publiek een interpretatiekader aangediend, waardoor de voorstelling meer inhoud krijgt. De Gemene Deler is een voorstelling met veel pit, gevoel, maar vooral kracht. Kracht in de teksten, in de stem en in het bespelen van het publiek. Een performance waarvan met recht gezegd kan worden: dit is hoe een voorstelling zou moeten zijn.

Gepubliceerd op: 24-04-2012