Een voorstelling gebaseerd op het gehele oeuvre van Woody Allen, dat is nogal wat. De drie roodharige actrices Jolanda van den Berg, Janna Fassaert en Sytske van der Ster delen een grote liefde voor Woody Allen en spelen samen de muziektheatervoorstelling Who’s afraid of Woody Allen. Ze laten zich inspireren door verschillende films van deze legende waaronder Hannah and her sisters en zetten een spetterende maar verwarrende voorstelling neer.

Vierde wand afwezig
De avondvullende voorstelling Who’s afraid of Woody Allen is voortgekomen uit de M-lab Proef, een pitchavond waar theatermakers de mogelijkheid krijgen hun idee voor nieuw muziektheater over het voetlicht te brengen. Het publiek was razend enthousiast tijdens de M-lab Proef, en ook met een avondvullende voorstelling wordt er een hele mooie show neergezet.

Bij binnenkomst verwelkomen de actrices het publiek, complimenteren enkele bezoekers met het prachtige rode haar of een mooi jasje en verzoekt men zo snel mogelijk een plekje te vinden. Na het uitgaan van het zaallicht volgt een geregisseerde uitleg dat de voorstelling een ‘open repetitie’ is,  en er ontstaat een discussie tussen de acteurs over het publiek. De vierde wand is volledig afwezig en dat geeft het publiek veel inkijk in het proces van de voorstelling.

Valse illusies
De titel van de voorstelling is afgeleid van het bekende stuk Who’s afraid of Virginia Woolf van Edward Albee. Dit theaterstuk is volgens Albee zelf universeel omdat het ingaat op de vraag “who’s afraid of living life without false illusions?” Ook in de voorstelling van het M-lab komt dit naar voren. Het is een licht verteerbaar relatiedrama over drie vrouwen die proberen lief te hebben. De schijn wordt opgehouden dat alles fantastisch gaat, dat relaties prima verlopen en er geen problemen zijn, hoewel het publiek er aan de hand van terzijdes achter komt dat niet alles zo mooi is als het lijkt. Mannen gaan vreemd, cocaïne wordt rijkelijk gebruikt en geld wordt er in hoog tempo doorheen gejaagd.

Verwarrende constructie
De mannen in de voorstelling, gespeeld door Rein Hofman, Ad Knippels en Theo Nijland, worden afgewisseld onder de vrouwen, er wordt veel vreemdgegaan. Dit geeft de link met het echte leven van Woody Allen,die veel wisselde van vrouwen gedurende zijn leven. Met prachtige muziek wordt de band tussen de zusters echter sarcastisch aangehaald: “Lord help the mister who comes between me and my sister, Lord help the sister who comes between me and my man.” Dit beschrijft de verwarrende verhaallijn van de voorstelling het best.

Met jazz muziek, net als in alle Woody Allen films, en aan de hand van ironie en vele komische ‘terzijdes’ wordt het publiek direct aangesproken. Ondanks deze verwarrende constructie is Who’s afraid of Woody Allen een sterke en heel komische voorstelling. Een mooi resultaat van deze M-lab Proef!

Gepubliceerd op: 26-03-2012