Corinne Bailey Rae was er even helemaal klaar mee, toen haar man in 2008 overleed aan een overdosis. Dat is te horen op haar nieuwe cd The Sea: de frivole liedjes die we van haar kennen hebben plaatsgemaakt voor melancholische nummers met zwaardere thema’s en een dito bezetting. Het resultaat is een mooie plaat met een zwart randje.

Als er een muziekstijl was die ‘feelgoodmuziek’ heette, zou Corinne Bailey Rae na haar debuut gekroond zijn tot koningin van deze stijl. Met nummers als ‘Put your records on’ en ‘Like a star’ veroverde ze een plaats tussen Alicia Keys en Norah Jones: bepaald geen kleine namen.

Daar is op haar nieuwe album verandering in gekomen. Zoetgevooisd is Corinne Bailey Rae op The Sea nog steeds, maar de stemming op haar nieuwe plaat is overwegend in mineur, met meer dramatiek. Die melancholie is duidelijk hoorbaar in ‘Diving for hearts’ en ‘Love’s on its way’. Niet alleen de teksten zijn depressief, Corinne Bailey Rae klinkt zelf ook alsof ze een doos Kleenex naast zich heeft staan.

Dat maakt de liedjes oprecht, maar ook verrassend. Corinne doet uithalen waar je ze niet verwacht en gooit de remmen los op ‘I’d do it all again’, waar ze haar stem haast ongecontroleerd laat gaan en gebruik maakt van haar emoties.De muzikale begeleiding versterkt het droevige gevoel dat Corinne Bailey Rae oproept. Niks geen subtiele ondersteuning van een lichtvoetige gitaar of een in de verte hoorbaar drumstel: er komen synthesizers, orgels en koorzang aan te pas om de liedjes te voorzien van een dosis tragiek.

Toch is The Sea geen cursus rouwverwerking geworden. Met uptempo nummers als ‘Paris nights/New York mornings’ brengt Corinne Bailey Rae weer het vertrouwde gevoel over van een relaxte nazomerdag in het park. En zo zijn er nog een paar ‘niets-aan-de-handnummers’ waarmee ze laat zien dat ze nog steeds over de kunst van het genieten beschikt. In ‘The Sea’ en ‘Closer’ horen we de oude Corinne Bailey Rae weer terug. Haar stem doet de nummers rustig voortkabbelen, met een jazzy begeleiding van elektrische gitaar, blazers en strijkers die nergens te zwaar wordt. De combinatie van luchtige en zware nummers maakt van The Sea een intieme plaat vol soul met af en toe Corinne Bailey Rae als lijdend voorwerp. Lieve liedjes zingen kan ze ook nog steeds, maar koningin van de ‘feelgoodmuziek’ is ze niet meer.

10-02-2010