Een cabaretvoorstelling is moeilijk te recenseren: humor is natuurlijk heel persoonlijk. Maar in het geval van de Britse komiek Eddie Izzard ligt dat nog wat ingewikkelder. Want hoe beoordeel je een show waarin een komiek dolt met thema’s als schepping en evolutie, Windows- en Mac-gebruikers, tijgers en giraffen, en dat allemaal door elkaar?

In Nederland geniet Eddie Izzard weinig bekendheid, maar onder de mensen die hem wel kennen heeft hij een ware cultstatus bereikt. Dat bleek het afgelopen weekend, toen hij twee optredens gaf in de Heineken Music Hall. De tweets die verschenen op de schermen naast het podium voordat de show begon, beloofden alvast veel goeds: “You’re in for a real treat Amsterdam!”

Excentriek
Met zijn eerdere shows als Dress to kill, Sexie en The definite article heeft Izzard een reputatie opgebouwd van excentrieke standup-comedian, en niet alleen vanwege zijn hooggehakte pumps en opgemaakte gezicht. Zijn shows gaan over alles en niets, overgoten met een flinke dosis zelfspot.

De meeste standup-comedians hebben alleen een microfoon en een spotlight nodig. Eddie Izzard daarentegen schuwt een beetje dramatiek niet: een uitgebreide lichtshow aan het begin van de voorstelling en een stuk of acht levensgrote projectieschermen kleden de boel aan. Zijn eigen outfit is minder uitbundig: Eddie verschijnt op platte (!) schoenen en een spijkerbroek met daarop een stijlvol pinguïnjasje – dat dan weer wel.

Lachsalvo’s en woordgrappen
Stripped is een aaneenschakeling van grote lachsalvo’s en kleine woordgrappen over het ontstaan van het universum en de werking van Wikipedia. Izzard neemt het christendom op de hak zonder grof te zijn of mensen op de tenen te trappen. ‘Waar was Noach mee bezig toen hij van elk dier twee exemplaren op de ark inlaadde? De tijgers zouden alle andere dieren hebben opgegeten!’ ‘Waarom wordt gezegd dat dinosaurussen miljoenen jaren geleden over de aarde heersten? Net of ze zo slim waren om een leider aan te wijzen.’

Zijn houding en mimiek maken het helemaal af: of hij nu koningin Elizabeth nadoet of een wolf in schaapskleren, het is allemaal even hilarisch. Eddie Izzard werpt een nieuw licht op vanzelfsprekend lijkende dingen, legt verbanden waar je nooit op zou komen en doet dat allemaal met een schijnbaar gemak en willekeur, alsof het toevallig is dat op het einde van zijn show zijn verhaal rond is.

Het publiek laat zich gewillig verpletteren door Izzard, ook al worden niet alle Britse uitdrukkingen in zijn show even goed opgepikt. Misschien een kwestie van dyslexie, een woord waar Izzard zelf trouwens geen goed woord voor over heeft: ‘waarom noemen we het niet gewoon bonk? Dat kunnen mensen met dyslexie tenminste wel spellen!’ Eddie Izzard is een komiek van wereldformaat. Nederland moet het alleen nog even in de gaten krijgen.

15-11-2009