Aanstekelijk Django Django is de gedroomde afsluiter van Into The Great Wide Open

Foto: Sjoerd Tromp Recensie

Het is zondag 9 september rond de klok van vijf wanneer menig bezoeker van Into The Great Wide Open zich naar het Sportveld begeeft voor de afsluitende act. Django Django vergaarde al enige bekendheid met het hippe en aanstekelijke ‘Default’, maar slaan ook de andere nummers aan en weet de Britse band het Vlielandse festival waardig af te sluiten?

Django Django maakt meteen een enthousiaste indruk. Franz Ferdinand vertelde de heren over hun ‘wonderful performance’ op de festivalvrijdag en dat lijkt de Britten verheugd te stemmen. Al snel blijkt het viertal in een setting van deze omvang overduidelijk het best op zijn plek. Het Sportveld is sfeervol ingericht, de zon schijnt nog fel en de vier heren beginnen hun set energiek en tegelijkertijd geconcentreerd. Django Django laat zien in een paar maanden te zijn uitgegroeid tot een toegankelijke en bovenal dynamische festivalband.

Perfect in balans
De gitaren en synthesizers lijken perfect op elkaar afgestemd en zorgen voor een sound die volledig in balans is en waarbij elk van de instrumenten goed afzonderlijk hoorbaar is. De combinatie van verschillende ritmepartijen en de invulling daarvan met ongewone percussie-instrumenten als een rasp en kokosnoten creëren een speels effect. Ook het dwarse karakter van die ritmes, die soms volledig tegen de melodielijnen ingaan, zorgen ervoor dat het publiek constant wordt verrast.

Een waar dansfeest
Door de aanstekelijke energie van de bandleden ontstaat er een waar dansfeest zoals dat dit weekend nog niet eerder plaatsvond op het Sportveld. Het is vooral het bijna acht minuten durende ‘Waveforms’ dat veel losmaakt bij zowel band als publiek. Men springt, klapt enthousiast mee als de band daar om vraagt en voortdurend vliegt er een strandbal rond boven de menigte. Wanneer even later hit ‘Default’ wordt ingezet houdt dat enthousiasme aan.

Ongedwongen sfeer
Django Django’s muziek klinkt toegankelijk, maar ook doordacht. Toch geeft de band niet de indruk de geforceerde drang te voelen om te experimenteren of te vernieuwen. Er hangt een ongedwongen sfeer op het podium en het spel van elk van de bandleden komt heel natuurlijk over: het is alsof ze nooit anders gedaan hebben. En het mag dan bij vlagen nog zo vernuftig klinken, Django Django bewijst dat muziek niet altijd een dieperliggende betekenis hoeft te hebben om toch te kunnen boeien.

Na een ontmoeting op de kunstacademie in Edinburgh werd in 2009 Django Django geformeerd. Het viertal vestigde zich in Londen en bracht in januari zijn titelloze debuutalbum uit. Vrijwel alle media in popmuziekland waren laaiend enthousiast, maar live maakte Django Django nog een ietwat statische indruk. Daarvan is inmiddels geen sprake meer. Op Into The Great Wide Open speelt de band overtuigend en weet het de frisheid van het album ook live uit te stralen. Zodoende kreeg het festival niet alleen de afsluiter die het verdiende, maar wist de Britse band tevens zichzelf te overtreffen.

Gepubliceerd op: 13-09-2012

Facebook reacties