We gaan het vandaag eens hebben over sport. De Tour de France om precies te zijn. Een uurtje of drie geleden reed het peloton voor de laatste keer dit jaar over de streep op de Champs Elysées. We kunnen veel zeggen over de Tour van dit jaar, maar niet dat het een legendarische was. Het was een interessante Tour, zeker, maar het gesprek ging vooral over de dingen die níet gebeurden. Over de meesterknecht die niet van zijn kopman weg mocht rijden. Of over de verwachte tweestrijd tussen Wiggins en Evans die er niet kwam.

Elke Tour de France kent een revelatie. Zo’n renner van wie je niets verwacht, maar die ineens de stenen uit de straat fietst, die in één etappe zijn naam voor eeuwig in de muren van de wielergeschiedenis beitelt. Bijna twee weken lang was ik bang dat zo’n renner er dit jaar niet zou zijn. Het peloton zat in een wurggreep van de Sky-formatie en leek niet altijd de behoefte te voelen daar uit te komen.

En toen was er Blaudzun.

Mensen die niet alleen van wielrennen houden, maar ook van ouwehoeren óver wielrennen kennen het programma ongetwijfeld. Vive le Vélo. Op donderdag 16 juli zat Blaudzun aan tafel bij Karl Vannieuwkerke, samen met Eric Vanderaerden, bepaald geen kleine naam in ‘de koers’.

Handig, dacht ik. Die Blaudzun gebruikt één van de best bekeken programma’s van de Vlaamse tv om naam te maken. Ik kende Blaudzun niet zo goed.  Ik wist dat hij wel eens bij De Wereld Draait Door kwam, en elke zanger, zangeres of band die met dat programma gelinkt wordt, bekijk ik met de nodige scepsis.

Ik had het mis. Blaudzun zat niet aan tafel bij twee koerskenners om zichzelf te promoten. Blaudzun bleek zelf een koerskenner te zijn. Zelden heb ik een Nederlander zo zinnig en boeiend  over fietsen horen praten als op die avond. Blaudzun strooide met feiten en interessante wielerverhalen en slaagde er zelfs in om Bjarne Riis te vertederen. De koele Deense ploegleider toonde zich voor het eerst in jaren een echt mens toen de zanger hem vertelde dat hij zich vernoemd had naar de Deense wielrenner Verner Blaudzun.

Aan het eind van het programma mocht Blaudzun ook zijn muzikale talent uit de doeken doen. In een open paardenkoets, in de vallende Franse avond, op een ukelele. Het was de allereerste keer dat ik Blaudzun muziek hoorde maken. Wolves Behind The Glass, een prachtig nummer. Hij was het dus. Blaudzun was de revelatie van de Tour de France 2012. Dat hij niet op de fiets zat, is een detail dat totaal niet terzake doet.

Gepubliceerd op: 22-07-2012