Het heeft even geduurd, maar ruim vier jaar na de release van zijn debuutalbum en het succes van zijn single ‘Black and Gold’ brengt Sam Sparro nu zijn tweede cd uit. Deze draagt de titel Return to Paradise en bevat voor het grootste gedeelte dansbare en aanstekelijke nummers met invloeden uit de funk, soul en disco. Dat de tekst een stuk minder interessant is, vergeven we Sparro deze keer.

Catchy refreinen en lekkere baslijnen
Return to Paradise bevat een heleboel nummers die gemakkelijk in je hoofd blijven hangen. De muziek zit vol met catchy refreinen en lekkere baslijnen en swingt zo dat het moeilijk is om tijdens het luisteren rustig in je stoel te blijven zitten. De nadruk op aspecten uit de soul, funk en discomuziek uit de jaren ‘70 en ‘80 zijn goed hoorbaar, met name in het nummer ‘We Could Fly’. Door het gebruik van instrumenten als piano, viool, basgitaar en een flinke blazerssectie krijgt dit nummer een echte disco-sound. Sparro heeft zijn muziek overigens wel in een modern elektronisch jasje gestoken. Dit hoor je onder meer in ‘Hearts Like Us’. In dit lied is een sterke invloed uit de house aanwezig. De begeleiding bestaat uit een dreunende beat gecombineerd met een synthesizer. Dit is echter vrij eentonig en hierdoor valt ‘Hearts Like Us’ op dit album uit de toon.

Goede kopstem
Tijdens de meeste nummers op Return to Paradise klinkt de stem van Sparro warm en soulvol. Hij zingt vrij laag, maar laat in ‘Shades of Grey’ horen dat hij ook een goede kopstem heeft. Daarnaast valt dit nummer op omdat het een van de weinige is dat niet up-tempo is en melancholischer klinkt dan de rest. Het is fijn om tussen alle opzwepende ritmiek door ook deze andere kant van Sparro te horen.

Weinig diepgang
Hoewel het grootste gedeelte van de muziek op Return to Paradise ontzettend funky is en Sparro’s stem lekker klinkt, verdient dit album qua teksten geen prijs voor originaliteit. De teksten zijn over het algemeen vrij simpel en oppervlakkig en dat is heel jammer. Een oneliner als ‘I wish I never met you, you’ve done me so wrong. I wish I could forget you, it’s been way too long’ is niet erg interessant en heeft weinig diepgang.

Return to Paradise is een cd die het, vanwege het hoge dansgehalte, zeker goed zal doen op feestjes. Het is muziek waar je vrolijk van wordt, ongeacht of de tekst nu positief of negatief is. Je moet er niet teveel bij nadenken en je gewoon mee laten slepen door de opzwepende ritmiek en funky baslijnen in combinatie met de soul in Sparro’s stem. Deze zullen er zeker voor zorgen dat de voetjes van de vloer gaan, maar als je meer diepgang zoekt, ben je bij Sparro niet aan het juiste adres.

Gepubliceerd op: 18-06-2012