Op 9, 10 en 11 juni wordt The Lord of the Rings – The Two Towers live van muziek voorzien door het Rotterdams Philharmonisch Orkest. CultuurBewust blikt hierop vooruit met Ronald Ent, coördinator van de slagwerkgroep van het orkest.

Ander soort van musiceren
Slagwerker Ronald Ent staat er komend weekend niet alleen voor. “We zijn met zijn zessen,” legt hij uit. “We hebben heel veel te doen. De beelden van de film zijn zo groots en er zit zo veel oorlog in het verhaal, dat er een groot beroep op de slagwerkers wordt gedaan.” De lage klanken van de slagwerkgroep versterken het dramatische effect van dergelijke scenes. “In andere concerten is dat effect wat subtieler.”

Het begeleiden van een film is dan ook heel anders dan een conventioneel concert. “Wat een symfonieorkest doorgaans speelt is muziek die voor de muziek gemaakt is. Daar zit een componist achter die gewoon muziek wilde schrijven, maar The Lord of the Rings is begonnen als boek. Pas vele jaren later is men op het idee gekomen om dat te verfilmen en daarna kwam pas de muziek. Dat komt dus heel anders tot stand dan wanneer Richard Strauss bijvoorbeeld een stuk over Tijl Uilenspiegel schrijft. De muziek begeleidt de film en ik vind die combinatie erg geslaagd. Ik kan me er helemaal in uitleven.”

Vorig jaar speelde Ent al mee met de live begeleiding van de eerste Lord of the Rings-film. “Op het eind, tijdens de aftiteling, speelden we een outro en het was muisstil. Toen de muziek afgelopen was steeg er uit de zaal een donderend gejuich op. Het publiek ging uit zijn dak. Dat is een ander soort applaus dan je bij een regulier concert krijgt. Dan is het gewoon al mooi dat mensen na afloop klappen. Het was voor ons een hele verrassing.”

Verdiepen in het verhaal
Ent heeft zich goed voorbereid op de concerten. “Ik heb de hele trilogie op dvd gekocht, inclusief twee uur extra materiaal dat je in de bioscoop niet te zien krijgt. Bij elkaar dus meer dan negen uur film. Tijdens het spelen zie ik in gedachte die kraters waarin orks wapens aan het smeden zijn, of de toren vanwaar Sauron alles overziet,” vertelt hij gepassioneerd. “Dat voegt wel echt iets toe aan wat ik tijdens het concert speel.”

Concentratie op de muziek
Het feit dat Frodo en zijn kompanen door de muziek heen praten, ziet Ent niet als een probleem. “We dienen de film. Ik weet dat het daarom draait en dat maakt het alleen maar extra spannend. Bovendien begeleiden we ook wel eens opera. Dat is eigenlijk hetzelfde, alleen wordt er dan gezongen en nu gesproken.”

De musici krijgen zelf maar weinig mee van de film. “Ik moet me echt concentreren op de dirigent. Iedere slagwerker heeft een eigen partij, dus als ik de draad kwijt ben is er een probleem. Ik zie geen seconde van die film, maar ik heb ze thuis toch al gezien.” Desalniettemin gaat Ent de films zeker nog eens kijken. “Het voelt toch speciaal wanneer je zelf de muziek hebt gespeeld. Ik voel me er meer bij betrokken.”

Toekomstvisie
Als het aan de slagwerkcoördinator ligt, voert het orkest vaker live filmbegeleidingen uit. “Ik wil dit wel elk jaar doen. Dat is leuk.” Het hele jaar door dergelijke projecten uitvoeren ziet hij niet zitten. “We zijn een symfonieorkest. Het spelen van symfonisch repertoire is de kunst die wij beheersen. Alle orkestleden hebben lang gestudeerd om bestaande werken op hoog niveau te kunnen spelen. Dat is een heel andere tak van sport en die kunde mag niet verloren gaan.”

Als de musicus zelf een film zou mogen kiezen om te begeleiden, zou hij graag iets van Ennio Morricone willen spelen. “Once Upon a Time in the West of The Good, the Bad and the Ugly bijvoorbeeld. Fenomenale muziek!” Of die droom ooit werkelijkheid wordt is de vraag, maar dat maakt Ent niet minder enthousiast voor komend weekend. Hij heeft er duidelijk zin in.

Gepubliceerd op: 08-06-2012