Het is alweer de derde plaat van de Canadese indieband Library Voices. Ondanks een paar zware jaren (studio-overstromingen, gestolen apparatuur) laat de band zich niet kennen en zet ze in samenwerking met producer Jace Lasek (Wolf Parade, Suuns) een krachtige zomerplaat neer met Summer of Lust.

Hun debuut EP Hunting Ghosts (& Other Collected Shorts) en album Denim on Denim werden al lovend ontvangen en nu maken de mannen (en vrouw) uit Regina, Saskatchewan wederom de verwachtingen waar. Vanaf de eerste minuut knalt de indierock uit de speakers en dat gaat genadeloos door tot de laatste minuut verstreken is.

Meezingers van de bovenste plank
De zevenkoppige band pakt meteen de aandacht bij het eerste nummer, ‘If Raymond Carver was born in the 90’s’. De pakkende gitaarrif wordt ondersteund door lyrics als “I’m just waking up/my mouth tastes like rust/I think I’m still drunk” die binnen no time mee te zingen zijn. Draai de cd op een zonnige dag in een Volkswagenbusje, doe de raampjes naar beneden en een ultieme road trip is geboren. Invloeden van de Beach Boys zijn duidelijk te merken, waardoor het vakantiegevoel alleen nog maar groeit.

Wat dit album zo sterk maakt is de harmonie waarin de band speelt. De meerstemmigheid, strijkers, synthesizers en blazers: alles is perfect op elkaar afgestemd en niets is teveel. Dat blijkt bijvoorbeeld in het iets rusterige ‘Reluctant readers make reluctant lovers’ (nee, korte songtitels zijn niet hun sterkste punt), waar de eerste meerstemmige uithaal meteen kippenvel bezorgt, om na een paar seconden met behulp van synthesizers, die zo uit een jaren ’80-band als Dire Straits zouden kunnen komen, om te schakelen naar een meezinger van topklasse.

De dochter van de premier
Maar niet alles is alleen maar lachen gieren brullen op Summer of Lust. Het nummer The Prime Ministers’ Daughter, halverwege het album, is een sneer naar de Canadese premier Stephen Harper, die flink in de budgetten van cultuur wil snijden. Hierbij maakte hij de opmerking: “Ordinary people don’t care about art”. Library Voices greep deze kans aan om een nummer te schrijven over de dochter van de premier, wanneer zij verliefd zou worden op een muzikant. “Rachel, come on, you have to give the public what they want/ordinary people don’t care about art.”

Hoe goed Libray Voices het ook heeft aangepakt, er is op de hele plaat geen enkel moment om even op adem te komen. Ongeveer halverwege begint hierdoor de aandacht te verwateren en is het moeilijk om nog te blijven luisteren. Had de band halverwege een iets rustiger nummer geplaatst, was er tijd geweest om even op te laden en weer vol aandacht te luisteren, want de nummers die volgen zijn zeker de moeite waard.

Zonnetje in huis
Wat zou het een uitstekende festivalband zijn. Dansen met bloedende voeten en zingen zonder stem; het maakt allemaal niets meer uit. De vrolijke luisterliedjes kunnen zelfs de regenachtigste dag nog laten stralen. Dus zon of geen zon, met Summer of Lust zit die zomer wel goed!

Gepubliceerd op: 03-06-2012