De Engelse band Tape The Radio bracht onlangs hun debuutalbum Heartache and Fear uit. Hierbij werkte de band met grote namen uit de muziekindustrie. Zo werd het album geproduceerd door Jim Lowe (Stereophonics, Foo Fighters) en werd het gemixt door Alan Moulder (Depeche Mode, The Killers, My Bloody Valentine). Een veelbelovende samenwerking, maar ondanks dat stelt Heartache and Fear de luisteraar een beetje teleur.

Het zoveelste indierockbandje uit Engeland, Londen, is opgestaan. Naar eigen zeggen haalt het trio, bestaande uit Ben Caruso (bas), Bryan McLellan (drums) en Malcolm Carson (zang en gitaar), haar inspiratie uit bands als The Cure en Manic Street Preachers. Het is typisch Engelse indierock die soms ook wat weg heeft van The Kaiser Chiefs en The Killers. Al produceert Tape The Radio eerder een slap aftreksel van die bands.

Typische indierock
Het oppervlakkige geluid komt voornamelijk door het gebruik van de drums, bas en gitaar die ieder nummer weer te horen zijn. Het eerste nummer ‘Heartache and Fear‘ op het gelijknamige album is nog leuk om naar te luisteren. Een rondzoemend laag geluid en zacht tokkelend gitaarspel doen haar intrede en de donkere maar warme stem van zanger Carson komt in het nummer mooi tot zijn recht. De drums komen langzaam het nummer binnen en de opbouw naar het refrein is mooi. Het is een erg fijn nummer om naar te luisteren.

Helaas houdt het met dit nummer ook weer op. De rest van de nummers lijken allemaal erg op elkaar en erg spannend is het na de eerste paar nummers niet meer. ‘The Message’ is erg typerend voor de cd. Carson zingt de laatste zin ‘We’re still waiting for some kind of message’ en dat is precies het gevoel dat het album bij de luisteraar oproept. Want wat wil de band nu eigenlijk zeggen? Gelukkig staan er nog uitzonderingen op Heartache and Fear. ’Save a Life‘ is zo’n uitzondering. Het is net wat meer uptempo en harder dan de rest van het album. De zanger zingt ook wat harder en de combinatie met de elektrische gitaarklanken is dan ook mooi gekozen. De teksten worden continu herhaald en dat zorgt er mede voor dat het opzwepende ritme beter tot zijn recht komt.

Meezingers
Het trio heeft wat teksten betreft sowieso veel herhalingen gebruikt, waardoor de nummers makkelijk blijven hangen. Dit komt ook door de vaak ietwat oppervlakkige teksten die meestal gaan over verlies of liefdesverdriet. Natuurlijk helpt de niet zo bijzondere melodie ook mee aan het hoge ‘meezinggehalte’ van de nummers. Iets blijft immers veel sneller hangen als er een herkenbaar element in zit, in dit geval dus de melodie.

Al heeft Tape The Radio met dit album niet een heel sterk debuut neergezet, voor liefhebbers van typische indierockbandjes is dit leuk om naar te luisteren. Het is oppervlakkige muziek, waarbij de band steeds ongeveer hetzelfde tempo aanhoudt. Het is lekker om de stilte op de achtergrond mee te vullen, maar verwacht vooral niet teveel diepgang van Heartache and Fear.

Gepubliceerd op: 31-05-2012