Met een salto in het publiek tijdens ‘Van God Los’ komt vanavond zowaar een einde aan het optreden van Kraantje Pappie in Tivoli. De Groningse rapper, die eigenlijk Alex van der Zouwen heet, speelde vorige zomer al op Lowlands. Toch verwierf hij pas bekendheid bij een groot publiek na de release van zijn debuutalbum Crane in januari. De single ‘Waar Is Kraan?’ deed het zowel goed op de radio als in de clubs en Van der Zouwen ontving zelfs een nominatie bij de 3FM Awards voor beste single. Met opgeheven hoofd stormt Kraan vanavond het podium op. Hij mag die prijs dan niet gewonnen hebben, het is al snel duidelijk dat er in feite maar één ding is dat er voor Kraan echt toe doet: optredens als deze.

Veel artiesten kun je een verwijt maken als ze je  lang laten wachten voor aanvang van het optreden. Kraantje Pappie zal echter altijd zijn hit ‘Waar is Kraan?’ kunnen gebruiken als excuus. Vanavond lijkt het dan ook relatief lang te duren voordat de Groninger, vergezeld door Fiddox en DJ Friss, zich presenteert. Het jonge publiek heeft al laten merken wel in te zijn voor een feestje. Ook Kraantje keert vanavond niet huiswaarts voordat Tivoli het plafond heeft aangeraakt. Met een grote groep hechte fans in de zaal is dat een koud kunstje.

Dankbaar en oprecht
Het publiek gaat vanaf de eerste minuut volledig uit zijn dak op de no nonsense hiphop waarbij de beat overduidelijk zegeviert. Men lijkt zo nu en dan tijd nodig te hebben om op adem te komen, maar krijgt die aanvankelijk niet van Kraan. Tegelijkertijd benadrukt hij ook hoe dankbaar hij zijn publiek is. Over de 3FM awards zegt hij: “Het gaat er niet om dat ik ze niet heb gewonnen; het gaat erom dat er wel mensen zijn die hebben gestemd.” Dooddoener of niet, Van der Zouwen meent wat hij zegt. Hij neemt je niet in de zeik, maar zegt je recht in je gezicht hoe het zit. Met die eerlijkheid dwingt hij veel respect af.

Gevaarlijke set
Ondanks het enthousiasme van het publiek kunnen we niet om de gevaarlijke set heen. Er zijn verschillende momenten waarop het optreden zijn kracht dreigt te verliezen door de korte spanningsboog. Net iets te vaak legt Van der Zouwen het optreden stil om een praatje te maken. Vooral naar het einde toe weet hij niet langer te verrassen. Hoogtepunten in de set zijn het agressieve ‘Zijn Rug Stinkt’, over een vriendschap die op de klippen liep en ‘Hoop Nu’, waarin Kraantje Pappie zichzelf op een spottende manier verheerlijkt. In ‘Wat Nou Als Het Lukt’ is zijn smoel voorzien van een enorme glimlach. Vol bewondering en trots kijkt hij naar zijn publiek.

Scherpe timing
Het lukt de drie heren onwaarschijnlijk goed om met weinig middelen een groots effect teweeg te brengen. Bovendien valt ook meteen de scherpe timing van Kraantje op. De vele dubstepelementen die in de muziek verwerkt worden, zorgen voor een aangename afwisseling. Op deze momenten roept Van der Zouwen op tot een kolossale moshpit. Er wordt flink gebeukt en men rent rond als kippen zonder koppen. Toch is er van een vijandige sfeer allerminst sprake.

Met slechts één album op zak is het moeilijk bijna anderhalf uur te kunnen boeien. Na ‘Waar Is Kraan?’ had ‘Van God Los’, met een in het publiek duikende Kraan een aangename afsluiter kunnen zijn. Het is jammer dat de Groningse rapper daarna toch nog de drang voelt door te gaan, maar het laat tegelijkertijd ook zien dat hij altijd tot het gaatje wil gaan. Tevens wordt er vanavond nooit op de automatische piloot gespeeld. De overdreven fanatieke heren brengen een geloofwaardig optreden en zullen nog veel clubs op zijn kop gaan zetten. Met wat gesleutel aan de setlist en een inkorting daarvan zullen de pieken nog groter worden en de dalen kleiner en zal Crane ook muzikaal gezien nog beter uit de verf komen.

Gepubliceerd op: 13-04-2012