My funny lady Iva Bittová is meesterlijk gek
Door: Marjolein Theunissen
“Is zij dronken ofzo?” vroeg een jongetje zich tijdens het nieuwjaarsconcert af, toen Iva Bittová zich liet horen aan het Nederlandse publiek als voorbode op My Funny Lady. In dit concert is een hoofdrol voor deze Tsjechische dame weggelegd. Dronken is Bittová niet. Ze beheerst haar lichaam, viool en haar stem tot in de puntjes en weet daardoor haar gekke uitingen goed te doseren. Opgezweept door het Nederlands Blazers Ensemble ontlokt ze constant gegrinnik aan het publiek.
“Een vervolg en commentaar”. Zo moet het publiek deze vierde coproductie tussen het Nederlands Blazer Ensemble en Iva Bittová zien. De theaterbezoeker die voor de eerste keer kennismaakt met deze vrolijke vrouw laat zich echter verrassen door het afwisselende programma dat gevuld is met folk, pop, avant-garde en klassieke muziek. Het kost de eigenzinnige muzikante geen enkele zichtbare moeite om te switchen tussen die muziekstijlen. Af en toe geeft ze een gil, dan weer maakt ze zoete vogelgeluidjes.
Eigen stijl
Haar vader, een Hongaar met een Roma-achtergrond, stimuleerde haar om haar eigen muzikale pad te kiezen. Vanuit New York componeert ze nu vervreemdende muziekstukken die haar sterk onderscheiden van de gevestigde orde. Haar ferme en eigenwijze aanwezigheid op het podium maakt plaats voor een bescheiden vrouw die met een verlegen glimlach en licht gebogen schouders het aanhoudende applaus in ontvangst neemt.
Hechte band
Haar fysieke vertoning weerspiegelt haar muzikale uitingen. Soms is ze ondeugend, dan weer supereigenwijs. Bittová daagt de heren en dames van het ensemble uit tot een Big Band-achtige jamsessie en verleidt contrabassist Wilmar de Visser tot een lief duet. Dat ze een sterke band heeft met de muzikanten van het Nederlands Blazer Ensemble is te zien aan de vele onderonsjes; subtiele knipoogjes, knikjes en pretoogjes.
Beetje gek
Niet alleen Bittová is een beetje gek. Ook de muzikanten van het Nederlands Blazers Ensemble staan erom bekend dat ze niet in een hokje te stoppen zijn. Dorian Cooke beweegt als slangenmens mee met de melodie en hoboïst Bart Scheemann doet dat zelfs op zijn sokken. Iedere musicus heeft op een bepaalde manier zijn of haar eigen minute of fame in de vorm van een solo of een duet. Hoewel de composities die gespeeld worden door het ensemble melodieus zijn en goed zijn uitgevoerd, hebben ze de funny lady nodig om naar een hoogtepunt toe te werken.
My funny lady is een verademing voor de muziekliefhebbers die op zoek zijn naar een verfrissend geluid en houden van musici die lekker zichzelf zijn. Zij zullen met deze coproductie zeker niet teleurgesteld worden.
Gepubliceerd op: 19-01-2012








